Eparchia woroneska – eparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego ze stolicą w Woroneżu. Jej obecnym (2022) zwierzchnikiem jest metropolita Sergiusz (Fomin)Opis w serwisie Patriarchatu Moskiewskiego.. Funkcję soboru eparchialnego pełnią równolegle dwie świątynie: sobór Zwiastowania w Woroneżu (wciąż rozbudowywany) oraz sobór Opieki Matki Bożej w WoroneżuChramy Woroneża..
Historia Eparchia woroneska została erygowana w marcu 1682, poprzez wydzielenie części obszaru eparchii riazańskiej oraz eparchii moskiewskiej. Na początku XVIII w. liczyła ok. 210 parafii. W czasie reform Piotra Wielkiego jej terytorium zostało znacząco powiększone. W 1829 jej nazwa została zmieniona na eparchia woroneska i zadońska w odróżnieniu od wydzielonej z niej eparchii dońskiej. 7 maja 2003 została z niej wydzielona eparchia lipieckaВоронежская епархия.. W 2013 zostały z niej wyodrębnione eparchie borisoglebska oraz rossoszańskaЗавершилось последнее в 2013 году заседание Священного Синода Русской Православной Церкви..
Biskupi woronescy Mitrofan 1682–1703 Arseniusz (Kostiurin) 1704–1712 Stefan (Jaworski), locum tenens 1712–1714 Pachomiusz (Szpakowski) 1714–1723 Józef 1725–1726 Lew (Jurłow) 1727–1730 Joachim (Strukow) 1730–1742 Beniamin (Sachnowski) 1742–1743 Teofilakt (Gubanow) 1743–1757 Cyryl (Laszewiecki) 1758–1761 Joannicjusz (Pawlucki) 1761–1763 Tichon (Sokołow) 1763–1767 Tichon (Jakubowski) 1775 Tichon (Malinin) 1775–1788 Innocenty (Polanski) 1788–1794 Metody (Smirnow) 1795–1799 Atanazy (Iwanow) 1799 Arseniusz (Moskwin) 1799–1810 Antoni (Sokołow) 1810–1816 Epifaniusz (Kaniwiecki) 1816–1825 Antoni (Smirnicki) 1826–1846 Ignacy (Siemienow) 1847–1850 Parteniusz (Czertkow) 1850–1853 Józef (Bogosłowski) 1853–1864 Serafin (Arietinski) 1865–1886 Beniamin (Smirnow) 1886–1890 Anastazy (Dobradin) 1890–1913 Tichon (Nikanorow) 1913–1920 Tichon (Wasilewski) 1920–1922 Włodzimierz (Szymkowicz) 1923–1926 Piotr (Zwieriew) 1926 Nataniel (Troicki), locum tenens 1927 Zachariasz (Łobow) 1929–1935 Piotr (Sokołow) 1935–1936 Aleksander (Toropow), locum tenens 1936–1937 Jonasz (Orłow) 1944–1945 Józef (Oriechow) 1945–1961 Sergiusz (Pietrow) 1961–1963 Nikon (Łysenko) 1963–1964 Włodzimierz (Kotlarow) 1964–1965 Palladiusz (Kaminski) 1965–1968 Serafin (Nikitin), locum tenens 1968 Michał (Czub) 1968–1972 Platon (Łobankow) 1972–1975 Juwenaliusz (Tarasow) 1975–1982 Metody (Niemcow) 1982–2003 Sergiusz (Fomin) 2003-2024 Leoncjusz (Kozłow), od 2024
Podział administracyjny (przed 2013) Eparchia woroneska podzielona była na dekanaty borysoglebski, borbowski, woroneski centralny, woroneski lewobrzeżny, kaszyrski, liskiński, nowochoperski, ostoroski, pawłowski, ramoński, repiewski, rossoszański, siemiłucki i ertilski. Łącznie na ich terytorium działało 249 parafii (dane z 2011). Oprócz nich w granicach eparchii istniało sześć monasterów: Akatowski Monaster św. Aleksego Moskiewskiego (żeński) Monaster Przemienienia Pańskiego w Tołszewie (żeński) Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Diwnogorju (męski) Monaster św. Serafina z Sarowa w Nowym Makarowie (męski) Monaster Chrystusa Zbawiciela w Kostomarowie (żeński) Monaster Zmartwychwstania Pańskiego w Biełogoriu (męski)
Przypisy
!