Welum (łac. velumCzasami pisane vellum. żagielek): u parzydełkowców (Cnidaria) – kolista, zagięta do wewnątrz krawędź parasola hydromeduzy, żagiel migawkowy (żagielek) larwy typu weliger u mięczaków, fałd z tkanek liścia osłaniający zagłębione w liściu zarodnie poryblinowców (Isoetales), ochronna, błoniasta warstwa strzępek młodych owocników grzybów, regularnie perforowana błonka krzemionkowa zamykająca otwory, np. areole, w skorupce okrzemek, fałd skórny służący do napędzania wody w głąb gardzieli śluzic i larw minogów, uniemożliwiający wydostawanie się cząstek pokarmowych z powrotem; oparty na szkielecie chrzęstnym, ma własne umięśnienie; prawdopodobnie występował też u osteostraków.
Przypisy