Drohomirczany (ukr. Драгомирчани) – wieś w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie tyśmienickim) Ukrainy nad Bystrzycą Sołotwińską.
Wieś prawa wołoskiego, położona była w drugiej połowie XV wieku w ziemi halickiej województwa ruskiegoGrzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 222.. Przed 1772 miejscowość znajdowała się w granicach Rzeczypospolitej. W latach 1772–1918 wieś znajdowała się pod zaborem austriackim i położona była na terytorium Królestwa Galicji i Lodomerii, w obwodzie stanisławowskim. Wieś podlegała pod urząd pocztowy w Bohorodczanach oraz cerkiew prawosławną w Krechowcach i parafię rzymskokatolicką w Łyścu. Właścicielem tabularnym był Rudolf hrabia Stadion, a współwłaścicielem Tomasz Konarski. W 1881 wieś liczyła 814 mieszkańców, w tym 694 wiernych Cerkwi greckokatolickiej, 90 wyznawców Kościoła rzymskokatolickiego i 18 izraelitów.
24 lipca 1917 w rejonie wsi rozegrała się bitwa pod Krechowcami.
W dwudziestoleciu międzywojennym Drohomirczany były gminą wiejską w powiecie stanisławowskim w Polsce, która z dniem 1 sierpnia 1934 włączona została do gminy Łysiec.
W latach 1941–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków.
Urodzeni w Drohomirczanach Stefan Lewiński (1736–1806) - unicki duchowny Julian Sas-Kulczycki (1887-1946) - pułkownik żandarmerii
Przypisy
Bibliografia Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicji i Lodomerii jak też w Wielkim Księstwie Krakowskim i Księstwie Bukowińskim pod względem politycznej i sądowej organizacji kraju wraz z dokładnym oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony w porządku alfabetycznym, z mapą według nowego podziału, Lwów 1855.
Kategoria:Iwano-Frankiwsk (hromada) Kategoria:Wsie w obwodzie iwanofrankiwskim