Strahinja Janjić, cyr. Страхиња Јањић (ur. 13 kwietnia 1906 w Klenjach, zm. 1966 w Hamilton, w Kanadzie) – serbski wojskowy (porucznik), dowódca Serbskiego Gestapo podczas II wojny światowej.
Życiorys Syn Nikoli Janjicia i Bosilki z d. Ristić. Od 1923 służył w armii jugosłowiańskiej, dochodząc do stopnia porucznika. Brał udział w wojnie z Niemcami w kwietniu 1941 r., dostając się do niewoli. Po wyjściu na wolność wstąpił ochotniczo w październiku tego roku do Serbskiego Korpusu Ochotniczego. Służył w 5 ochotniczym oddziale w Kragujevacu. Jednocześnie objął stanowisko burmistrza miasta. Utracił je w wyniku oskarżenia o szantaże, rabunki i zgwałcenia nauczycielki. Decyzją dowództwa Korpusu został aresztowany i skazany na karę śmierci. Uwolnili go Niemcy, aresztując z kolei oficera Korpusu, który go oskarżył. W czerwcu 1942 r. S. Janjić stanął na czele 1 Belgradzkiego Specjalnego Oddziału Bojowego, zwanego Serbskim Gestapo. Obiecywał Niemcom sformowanie dwóch serbskich dywizji Waffen-SS, do czego nigdy nie doszło. Z powodu popełniania licznych zbrodni prezydent Serbii gen. Milan Nedić i dowództwo Korpusu występowali z prośbami do Niemców o zlikwidowanie Serbskiego Gestapo. W rezultacie S. Janjić wraz z kilkudziesięcioma swoimi podwładnymi w kwietniu 1943 r. został wysłany do Niemiec, gdzie przydzielono ich do różnych jednostek wojskowych. W 1945 przebywał w Oranienburgu, do czasu kiedy wkroczyły wojska amerykańskie. Po zakończeniu wojny S. Janjić wyemigrował do Kanady.
Był żonaty, miał syna.
Przypisy
Bibliografia Boško N. Kostić, Za istoriju naših dana, Lille 1949 Historia Serbskiego Gestapo (jęz. serbski)
Kategoria:Jugosłowiańscy wojskowi Kategoria:Serbscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Serbscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1966