Ludovico Scarfiotti (ur. 18 października 1933 w Turynie, zm. 8 czerwca 1968 w Rossfeld) – włoski kierowca wyścigowy, syn współzałożyciela firmy Fiat. W 1962 zdobył tytuł mistrza Europy w wyścigach górskich, w 1963 wygrał 24h Le Mans, następnie zadebiutował w Formule 1. Wziął udział w 12 Grand Prix, wygrywając jedno z nich. Łącznie zdobył 17 punktów. Zdobył nagrodę dla najlepszego włoskiego kierowcy wyścigowego w latach 1962 oraz 1965.
Samochody sportowe thumb|left|Scarfiotti na Nürburgringu w 1964 roku W październiku 1962 roku Scarfiotti uczestniczył w wyścigu 1000 km Paryża. Zajął w nim trzecie miejsce, wspólnie z Colinem Davisem. Wyścig wygrali bracia Pedro i Ricardo Rodríguezowie. W czerwcu 1963 roku wspólnie z Lorenzo Bandinim Scarfiotti wygrał wyścig 24h Le Mans (średnia prędkość 189,9 km/h na dystansie 4558 km), dzięki czemu wygrał 20 000 dolarów; było to czwarte zwycięstwo Ferrari w tym wyścigu z rzędu.
W 1965 roku wspólnie z Johnem Surteesem wygrał Ferrari 330 P2 Spyder wyścig 1000 km Nürburgring; kierowcy ci osiągnęli czas 6 godzin, 53 minuty i 5 sekund, co dało średnią prędkość 145,58 km/h. Rok później Scarfiotti z Bandinim zajęli w tym wyścigu drugie miejsce ze stratą 90 sekund do zwycięzcy. Wyścig wygrali Phil Hill i Joakim Bonnier na Chaparralu napędzanym silnikiem Chevrolet o pojemności 5,4 litra (Ferrari Scarfiottiego i Bandiniego miało silnik o pojemności 2 litrów). Chaparral posiadał automatyczną skrzynię biegów, co nigdy wcześniej nie zdarzyło się w wyścigach w Europie.
Surtees zerwał stosunki z Ferrari po ich decyzji, że w wyścigu 24h Le Mans 1966 zastąpi go Scarfiotti. Włoch został sklasyfikowany w tym wyścigu na 31 pozycji, wycofując się po 123 okrążeniach. W maju 1967 Scarfiotti wspólnie z Mikiem Parkesem ścigał się Ferrari P4 w wyścigu 1000 km Spa. Ukończyli oni ten wyścig okrążenie za zwycięzcami, Jackym Ickxem oraz Richardem Thompsonem.
Scarfiotti brał udział również w takich zawodach jak Canadian-American Challenge Cup (1967) czy Targa Florio (1968).
Formuła 1 Pod koniec 1962 roku Enzo Ferrari wyznaczył Scarfiottiego jako kierowcę Ferrari na sezon 1963 wraz z Surteesem, Willym Mairessem, Bandinim i Nino Vaccarellą.
W Formule 1 Scarfiotti zadebiutował w Grand Prix Holandii 1963, który to wyścig ukończył na szóstej pozycji, 2 okrążenia za zwycięzcą, którym był Jim Clark. W sezonie 1964 wystartował jedynie w Grand Prix Włoch, gdzie był dziewiąty. W sezonie 1965 wystartował jedynie w niezaliczanym do mistrzostw Grand Prix Syrakuz, gdzie był piąty.
W 1966 roku wygrał Grand Prix Włoch, stając się pierwszym Włochem od 15 lat, który wygrał ten wyścig (osiągnął wtedy rekordową prędkość 220 km/h); Scarfiotti został tym samym ostatnim włoskim zwycięzcą Grand Prix Włoch.
W 1967 roku Scarfiotti wystartował w Grand Prix Syrakuz; Ferrari wystawiło wtedy dwa samochody pomimo śmierci Bandiniego w Grand Prix Monako. Tak Scarfiotti, jak i Parkes, startowali Ferrari 312. Wyścig ten zakończył się niecodziennym wynikiem, ponieważ Scarfiotti i Parkes zremisowali (równocześnie wjechali jako liderzy na metę).
W sezonie 1968 Scarfiotti dwukrotnie był czwarty, w Hiszpanii i Monako.
Śmierć Ludovico Scarfiotti zmarł w 1968 roku podczas wyścigów górskich na Roßfeldhöhenringstraße w pobliżu Berchtesgaden, w niemieckich Alpach. Był tym samym trzecim kierowcą Formuły 1 zmarłym w 1968 roku, po Jimie Clarku i Mike'u Spence'ie. Scarfiotti rozbił swoje Porsche 910 podczas treningów, kiedy samochód nagle zboczył z toru i zleciał dziesięć metrów w dół, lądując na drzewach. Porsche było zawieszone na drzewach, a Scarfiotti został wyrzucony z kabiny. Znaleziono go ponad 45 metrów dalej. Zmarł w karetce wskutek licznych złamań. Huschke von Hanstein, ówczesny kierownik zespołu Porsche, oświadczył, że nigdy wcześniej, odkąd był związany z Porsche (tj. od 18 lat) nie miał do czynienia ze śmiertelnym wypadkiem. Ślady hamowania o długości 55 metrów mogą wskazywać, że Scarfiottiemu zablokowały się hamulce.
Scarfiotti zostawił żonę – Idę Benignetti, i dwoje dzieci z poprzedniego małżeństwa.
Wyniki w Formule 1
Rok Zespół Samochód Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Msc. Pkt. 1963 Ferrari 156 Ferrari V6 MCO BEL NLD6 FRANW GBR DEU ITA USA MEX ZAF 16 1 1964 Ferrari 156 Ferrari V6 MCO NLD BEL FRA GBR DEU AUT ITA9 USA MEX – 0 1965 Ferrari 1512 Ferrari V12 ZAF MCO BEL FRA GBR NLD DEU ITA USA MEXNW – 0 1966 Ferrari Dino 246 Ferrari V6 MCO BEL FRA GBR NLD DEUNU 10 9 312/66 Ferrari V12 ITA1 USA MEX 1967 Ferrari 312/67 Ferrari V12 ZAF MCO NLD6 BELNS FRA GBR DEU CND 21 1 Eagle T1G Weslake V12 ITANU USA MEX 1968 Cooper T86 Maserati V12 ZAFNU 16 6 T86B BRM V12 ESP4 MCO4 BEL NLD FRA GBR DEU ITA CND USA MEX
Sukcesy 1962 – mistrzostwo Europy w wyścigach górskich 1962 – najlepszy włoski kierowca wyścigowy roku 1963 – 24h Le Mans 1963 – 12h Sebring 1965 – 1000 km Nürburgring 1965 – najlepszy włoski kierowca wyścigowy roku
Przypisy
Linki zewnętrzne DRIVERS: LUDOVICO SCARFIOTTI Ludovico Scarfiotti
Kategoria:Włoscy kierowcy Formuły 1 Kategoria:Włoskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Ludzie urodzeni w Turynie Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Włoscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Włoscy kierowcy World Sportscar Championship Kategoria:Włoscy kierowcy wyścigów górskich Kategoria:Kierowcy Ferrari w Formule 1 Kategoria:Kierowcy Eagle’a w Formule 1 Kategoria:Kierowcy Coopera w Formule 1 Kategoria:Włoscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 2