Irena Domańska (ur. 9 lipca 1903 w Warszawie, zm. 28 stycznia 1985 tamże) – polska lekarka, działaczka partyjna i państwowa.
thumb|240px|Symboliczne upamiętnienie Ireny Domańskiej na cmentarzu Père-Lachaise Życiorys Urodziła się w rodzinie Stefana Twardowskiego (1874–1955) i Jadwigi z Radzimińskich (1882–1919). Miała dwie siostry: pierwsza-najstarsza żyła półtora miesiąca i Jadwigę (1919–1981) oraz dwóch braci: Tadeusza (1906–1940), porucznika rez., zamordowanego w Katyniu i Wacława (1908–1989). Ukończyła studia medyczne w Strasburgu. Od 1923 była działaczką ruchu robotniczego, należała kolejno do: KPP, FPK, PPR i od 1948 PZPR. W końcu lat 30. razem z mężem ochotniczo pojechali do Hiszpanii by walczyć w XIII Brygadzie Międzynarodowej dowodzonej przez członka KPP Bolesława Mołojca.
W okresie II wojny światowej działała we francuskim ruchu oporu. Do 1947 była delegatem PCK na Francję.
Po powrocie do kraju była działaczką polskiego i Międzynarodowego Czerwonego Krzyża. W latach 1955–1970 i ponownie 1974–1979 była prezesem PCKLeksykon historii Polski z 1995, s. 145., w latach 1970–1974 wiceprezesem, a od 1979 honorowym prezesem. Dyrektor Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie.
W latach 1953–1956 była posłanką na Sejm PRL I kadencji. Od 1962 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu PokojuSkład Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju, "Trybuna Ludu", nr 163, 14 czerwca 1962, s. 4..
Była żoną Stanisława Domańskiego, też lekarza, działacza Komunistycznej Partii Polski, który zginął w czasie hiszpańskiej wojny domowej.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 234-1-13,14).
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1950) „za zasługi położone dla Narodu i Państwa w dziedzinie podniesienia zdrowotności Narodu”. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (24 listopada 1947) „za zasługi w pracy społecznej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal „Za waszą wolność i naszą” (1966)30 rocznica walk "Dąbrowszczaków, "Życie Warszawy", nr 257, 26 października 1966, s. 5. Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia. Złoty Znak Związku Ochotniczych Straży Pożarnych (1966)"Strażak: pismo Związku Ochotniczych Straży Pożarnych", nr 14 (325), 16-31 lipca 1966, s. 14. Medal Międzynarodowego Czerwonego Krzyża im. Henri Dunanta
Przypisy
Bibliografia Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Złotym Znakiem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Posłowie z okręgu Rzeszów (PRL) Kategoria:Prezesi Polskiego Czerwonego Krzyża Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1985