Albert (zm. na przełomie 1399 i 1400) – pierwszy aptekarz wymieniony w księgach miejskich Torunia.
Pochodził z Wrocławia, osiedlił się w Toruniu na podstawie porozumienia burmistrzów oraz za zgodą toruńskiej Rady Miejskiej. Dokładna data jego przybycia do Torunia nie jest znana, pierwsza wzmianka w księdze ławniczej Starego Torunia pochodzi z 1389; farmaceuta wymieniony jest tam jako „Apteker Albert”, przy czym niemieckie słowo „Apteker” oznaczało w tamtym czasie aptekarza o wysokich kwalifikacjach zawodowych. Albert prowadził aptekę przy południowej pierzei Rynku Staromiejskim, a mieszkał w pobliskiej kamienicy.
Data pierwszej wzmianki o działalności Alberta uważana jest za początek toruńskiego aptekarstwa profesjonalnego, które wyparło z czasem funkcjonujące wcześniej aptekarstwo kramarskie. W aktach miejskich Torunia zachowała się adnotacja o nałożeniu na Alberta obowiązku opłacenia jednego pancernego i jednego konia w związku z wyprawą krzyżową na Gotlandię w 1398; obowiązek ten dzielił z drugim miejscowym aptekarzem, Andrzejem.
Albert zmarł na przełomie 1399 i 1400, w sile wieku, jako że pozostawił nie tylko żonę Elżbietę i dorastającą córkę, ale i matkę Małgorzatę, która toczyła z synową spór o majątek pozostały po zmarłym. Wspomniana córka wyszła za mąż za dotychczasowego pracownika apteki Jana, który prowadził firmę przez ponad 20 lat.
Bibliografia Zdzisław Mameła, Siedem wieków aptekarstwa toruńskiego, Wydawnictwo Regionalnego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego w Toruniu, Toruń 1997, s. 18–22, 132.
Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Zmarli w XIV wieku