thumb|Eugen Fischer (w środku) Eugen Fischer (ur. 5 lipca 1874 w Karlsruhe, zm. 9 lipca 1967 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki profesor medycyny, antropologii i eugeniki. Współtwórca teorii wyższości „rasy nordyckiej”. Współautor koncepcji eksterminacji Żydów i Romów.
Życiorys Urodzony w 1874 r. w Karlsruhe, w południowo-zachodnich Niemczech. Studiował na Uniwersytecie we Fryburgu, gdzie w 1898 r. uzyskał stopień doktora, a w 1900 habilitację z antropologii i anatomii. W latach 1900–1912 wykładał na tym uniwersytecie anatomię.
W 1908 roku Fischer wraz z Fritzem Lenzem i Erwinem Baurem w Niemieckiej Afryce Południowej (obecna Namibia) prowadzili badania nad cechami umysłowymi i fizycznymi u potomstwa osób czarnoskórych i białych. Po stłumieniu powstania plemion afrykańskich na terenie Namibii naukowcy niemieccy prowadzili także badania około 778 głów uciętych jeńcom z plemienia Herero oraz , które posłużyły im jako pomoce naukowe w pseudonaukowych opracowaniach dotyczących teorii i higieny ras. W szczególności badali dzieci niemieckich lub burskich mężczyzn oraz Hotentotek. Niemieccy lekarze stwierdzili zgodnie, że u dzieci tych częściej występują upośledzenia umysłowe. W wyniku ich badań, w 1912 roku zakazano zawierania małżeństw między białymi i czarnymi, które przyczyniać się miały do tzw. „bastardyzacji rasy”.
W latach 1912–1914 wykładał na Uniwersytecie w Würzburgu, a od 1914 ponownie na Uniwersytecie we Fryburgu. Pomiędzy 1918 a 1942 był profesorem antropologii na Uniwersytecie we Fryburgu i na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Między 1927 a 1942 był dyrektorem Instytutu Antropologii, Dziedziczności i Eugeniki im. Cesarza Wilhelma (Kaiser-Wilhelm-Instituts für Anthropologie, menschliche Erblehre und Eugenik). W 1932 został przewodniczącym Berlińskiego Towarzystwa Antropologii, Etnologii i Prehistorii (Berliner Gesellschaft für Anthropologie, Ethnologie und Urgeschichte). Od 1933 do 1934 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie. Członkostwo w Pruskiej Akademii Nauk uzyskał w 1937.
Zaangażował się po stronie Hitlera. Należał do partii nazistowskiej. Odpowiadał za sformułowanie programu rasowego partii i wdrożenie go w życie, w tym w trakcie Akcji T4. W swoich publikacjach gloryfikował zasady rasowej eugeniki i tępienia ras niższych.
Po wojnie nadal udzielał się naukowo. Od 1951 należał do Berlińsko-Branderburskiej Akademii Nauk, a rok później został honorowym członkiem Niemieckiego Towarzystwa Antropologicznego. Mieszkał we Fryburgu Bryzgowijskim. Poślubił Else Walter, z którą miał troje dzieci. Zmarł w 1967 roku.
Przypisy
Bibliografia Baumel, Judith Tydor (2001). The Holocaust Encyclopedia. Yale University Press. (Holocaust Encyclopedia). Black, Edwin (2004). War Against the Weak: Eugenics and America’s Campaign to Create a Master Race. Thunder’s Mouth Press. . Das Standardwerk der Rassenhygiene von Erwin Baur, Eugen Fischer und Fritz Lenz im Urteil der Psychiatrie und Neurologie 1921–1940, Fangerau H., Müller I., „Der Nervenarzt” Nr. 73, 2000. Łukasz Stefaniak, Spór o autorytet, „Zeszyty Naukowe WWSE” 2012, nr 51.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu we Fryburgu Bryzgowijskim Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlsruhe Kategoria:Niemieccy antropolodzy fizyczni Kategoria:Niemieccy eugenicy Kategoria:Niemieccy naziści Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1967