Wanda Romualda Podgórska, z domu Turska, ps. Kalina (ur. w Pułtusku, zm. w Moskwie) – polska pisarka i działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się w rodzinie ziemiańskiej w Pułtusku, była córką Józefa Turskiego herbu Dołęga i Stefanii z domu Siekierskiej. Po otrzymaniu dobrego wykształcenia w domu, ukończyła pensję Z. Jasińskiej w Warszawie, gdzie poznała swojego przyszłego męża, Sylwestra Ignacego Podgórskiego (1847–1904), rewizora telegrafów, za którego wyszła za mąż w 1878 roku i oboje zamieszkali w Warszawie.
W młodości rozpoczęła współpracę z warszawskimi czasopismami, m.in. „Bluszczem”, „Przyjacielem Dzieci”, „Tygodnikiem Mód i Powieści”, gdzie w latach 1885–1890 ukazywały się jej opowiadania, artykuły i komedie. W tym okresie zaprzyjaźniła się m.in. z Marią Konopnicką (która była jej kuzynką: ojciec Wandy był stryjecznym bratem matki Marii Konopnickiej, Scholastyki Turskiej) i Marią Ilnicką.
Około 1887 roku wyjechała wraz z mężem do Moskwy. Okoliczności tego wyjazdu nie są znane. Wyjazd do Moskwy przerwał działalność literacką Wandy Podgórskiej, zajmowała się tam głównie wychowaniem dzieci, jednak znajdowała czas na działalność społeczną. Była przewodniczącą tamtejszego Związku Kobiet Polskich i występowała wielokrotnie z odczytami w Domu Polskim w Moskwie, namawiając do tego również innych Polaków. Po śmierci męża prowadziła dalej jego firmę zajmującą się sprawami związanymi z rozrachunkami przewozów kolejowych. Zmarła w Moskwie. Jej pogrzeb na Cmentarzu Wwiedieńskim odbył się 2 listopada 1911 rokuAkt zgonu parafii św. Piotra i Pawła w Moskwie (1911/332) przechowywany w Centralnym Państwowym Archiwum miasta Moskwy..
Była matką ośmiorga dzieci: Przemysława Podgórskiego – inżyniera, działacza niepodległościowego Janiny – pierwszej polskiej adwokatki, późniejszej żony Stanisława Jurkiewicza, ministra w kilku rządach II RP. Zbigniewa Szczęsnego Gracjana Podgórskiego (1882– po 1935) – sędziego pokoju Sądu Okręgowego w Warszawie Mieczysława Podgórskiego (1884–1917) – lekarza Jadwigi Podgórskiej (1885–1948) – chemiczki Zdzisława Maksymiliana Podgórskiego (1888–1944) – majora Wojska Polskiego (II RP) Witolda Klemensa Michała Podgórskiego (1890–1962) – porucznika Wojska Polskiego (II RP) Zofii Podgórskiej (1894–1894).
Twórczość 1879: Żona cudzoziemca – debiutancka komedia odznaczona na konkursie Wydziału Krajowego we Lwowie i wystawiona tam w 1885 roku 1883: Król Jan III – opowiadania historyczne, nagrodzone przez Koło Literackie we Lwowie 1885: Dwie mazurki – opowiadanie z czasów Bolesława Krzywoustego 1885: tłumaczenie powieści Berty Behrens Sieroca dola 1902: W chacie leśnika – sztuka ludowa, wydana w Krakowie 1902: Dziad Obleś – również wydana w Krakowie 1909–1910: Dwa odczyty popularne: Co to jest naród i Historia włościan.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Wandy Podgórskiej w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wwiedieńskim w Moskwie Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Zmarli w 1911 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pułtusku