Nergal – sumeryjski bóg, syn Enlila i bogini Ninlil. Władca świata podziemnego po małżeństwie z EreszkigalM. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49.Ł. Grzendzicki, Koncepcje śmierci w religii wybranych starożytnych cywilizacji, „Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie“, 17, 2011, s. 64.. Pierwotnie bóg zamieszkujący niebiosa, dla Babilończyków bóg światłaŁ. Laskowski, Symbolika światła w literaturze dydaktycznej Starego Testamentu, „Verbum Vitae“, 29, 2016, s. 72., główne miejsce kultu – KutaM. Münnich, Reszef i Nergal w Ebla, „Scripta Biblica et Orientalia“, 2, 2010, s. 29.. Jak głosi legenda stoczył z Teszubem walkę o władzę nad niebiańskim królestwem. Po klęsce zszedł do świata podziemnego. Sumerowie uważali go za boga zarazy i jako takiego włączali go do grupy bogów odpowiedzialnych za zsyłanie chorób i epidemii. Dlatego też sumeryjski kapłan-lekarz odprawiał serię modlitw oraz składał bóstwu ofiary, by tym sposobem odegnać chorobę i przebłagać duchy do opuszczenia ciała człowieka.
Zobacz też Las E-meslam
Przypisy
Bibliografia M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bóstwa mezopotamskie Kategoria:Bóstwa astralne Kategoria:Bóstwa światła Kategoria:Bóstwa podziemi Kategoria:Bóstwa zdrowia i chorób