thumb|150px|Herb Królewca Herb Królewca – herb miasta Królewiec. Przedstawia w błękitnej tarczy herbowej biały korab z jednym żaglem i białą banderą z błękitnym krzyżem św. Andrzeja. Pod żaglowcem 12 złotych kul ułożonych w dwie fale, większych pośrodku i malejących ku brzegom tarczy. Symbolizują one bursztyn. Pod żaglem korabia tarcza sercowa dwudzielna w pas, w polu górnym białym czerwona korona, w dolnym czerwonym biały krzyż grecki o rozszerzonych końcach ramion. Tarcza sercowa otoczona wstęgą z medalem „Za zdobycie Königsbergu”. Sama tarcza z koroną i krzyżem jest dawnym herbem Starego Miasta Królewca.
Statek żaglowy w herbie symbolizuje związek Królewca, miasta leżącego na terenie eksklawy, z resztą Rosji. Herb został zatwierdzony w 1996 roku. Jego autorami są artyści Ernest Grigo i Siergiej Kolewatow.
Historia Historyczne herby trzech miast Królewca:
Najstarsza pieczęć Starego Miasta Królewca z 1360 roku przedstawia wizerunek jego założyciela, króla czeskiego Przemysła Ottokara II. Król w koronie na koniu trzyma berło liliowe oraz tarczę z krzyżem i orłem. W otoku napis: „S' CIVITATIS CONIXBERGHE“.
W późniejszym okresie Stare Miasto używało uproszczonego herbu z samą koroną i krzyżem. Opis: tarcza dwudzielna w pas, z czerwoną (wariantywnie złotą) koroną na białym (srebrnym) tle, a w polu dolnym z białym (srebrnym) krzyżem w polu czerwonym.
Korona w herbie nawiązywała do nazwy i początków miasta, czyli króla czeskiego. Herb był zgodny z wzorem heraldycznym, w jakim powstały też herb Elbląga czy herb Gdańska. Wszystkie wywodziły się z flag hanzeatyckich, gdzie krzyż oznaczał prawdopodobnie związek miasta z zakonem krzyżackim.
Herb ten umieszczony był na jednej z dwóch chorągwi Królewca zdobytej pod Grunwaldem w 1410 roku i opisanej przez Jana Długosza w Banderia Prutenorum (na drugiej był lew czeski i krzyż krzyżacki). Znany jest z pieczęci miejskiej na dokumencie z 19 czerwca 1454 roku, w którym stany pruskie z Prus Dolnych oddają się pod opiekę królowi polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi. Na pieczęci tej jest napis: „S'SECRETUM CIVITATIS DE KONIGSBERGHE“.
W herbarzu Siebmachera z 1605 roku znalazł się fantazyjny herb Królewca, który przedstawia koronowaną głowę. Jest to tzw. herb mówiący, który nawiązuje do nazwy miasta.
Dwa kolejne miasta, czyli Lipnik (Nowe Miasto) oraz Knipawa posługiwały się własnymi herbami.
W herbie Lipnika znajdowały się na błękitnej tarczy umieszczone w słup dwie białe (srebrne) gwiadzy, a między nimi złota korona. W herbie Knipawy znajdowało się w polu zielonym ramię trzymające złotą koronę, a po jego bokach dwa złote rogi. Wszystkie herby zawierały koronę, czyli nawiązywały do początków Królewca.
Herby trzech miast Królewca w Ratuszu Starego Miasta w Gdańsku:
Po zjednoczeniu miasta w 1724 roku wprowadzono jeden wspólny herb, który łączył trzy herby składowe. Łączono je dość dowolnie w różnych formach. Oficjalnie rada miejska w 1906 roku przyjęła herb w formie z pieczęci z 1724 roku. Przedstawiał on trzy tarcze z herbami kolejno od lewej (heraldycznie) Lipnika, Starego Miasta i Knipawy, a nad nimi pół czarnego orła pruskiego w koronie, z oronowaną tarczą z inicjałami FRW (Friedrich Wilhelm Rex) na piersi. Herb ten obowiązywał do 1945 roku.
W 1946 nadano miastu sowiecki herb, który obowiązywał do 1996 roku.
Bibliografia
Królewca, herb Kategoria:Kultura w Królewcu