Zasady norymberskie (), sformułowane w statucie Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze (1945), zatwierdzone rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 3(I) z 13 lutego 1946UN General Assembly, Resolution 3(I), Extradition and Punishment of War Criminals, 13 February 1946, 3(I) oraz nr 95(I) z 11 grudnia 1946 rokuAffirmation of the Principles of International Law recognized by the Charter of the Nürnberg Tribunal General Assembly resolution 95(I), stanowią podstawę odpowiedzialności karnej jednostek w prawie międzynarodowym.
Wyróżnia się 6 głównych zasad: prawo międzynarodowe może penalizować czyny nieścigane w prawie wewnętrznym poszczególnych państw prawo międzynarodowe może bezpośrednio nakładać obowiązki na jednostki pełnione funkcje państwowe nie zwalniają od odpowiedzialności przed międzynarodowymi sądami karnymi działania na rozkaz nie stanowi czynnika zwalniającego z odpowiedzialności za popełnione czyny katalog zbrodni podlegających ściganiu zostanie ustalony aktami prawa międzynarodowego (pierwszy taki katalog znajdujemy już w statucie MTW) jednostki mogą ponosić odpowiedzialność za te zbrodnie z mocy samego prawa międzynarodowego
Zasady te (takie jak zakaz brutalnego traktowania jeńców i ludności cywilnej; rabunku czy dokonywania zniszczeń nie usprawiedliwionych koniecznością wojenną) formułowano wzorując się na normach konwencji genewskich i haskich od dawna akceptowanych przez większość państw (w tym Niemcy)Paragraf 47 niemieckiego Kodeksu Karnego Wojskowego z 1872 obowiązującego nadal w czasach II Wojny Światowej stanowił, że przestępstwo popełnione na rozkaz nie usprawiedliwia sprawcy o ile wiedział on, iż rozkaz zmierza do przestępstwa w rozumieniu powszechnego lub wojskowego prawa karnego..
21 listopada 1947 Komisja Prawa Międzynarodowego otrzymała od Zgromadzenia Ogólnego polecenie ułożenia projektu Międzynarodowego Kodeksu Karnego wzorowanego na Zasadach NorymberskichA/RES/177(II): Formulation of the principles recognized in the Charter of the Nurnberg Tribunal and in the judgment of the Tribunal.
Projekt w ostatecznej wersji omawiał w art. 1 przestępstwa przeciwko pokojowi i bezpieczeństwu ludzkościDraft Code of Offences against the Peace and Security of Mankind with commentaries 1954. Był oparty na wspomnianych Zasadach oraz na Konwencji z 1948 r.Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa uchwalona przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w Paryżu 9 grudnia 1948 a w sprawie przestępstw przeciw pokojowi na Konwencji z 1933 r.Konwencja o określeniu napaści podpisana w Londynie dnia 3 lipca 1933 r. z uzupełnieniamiJan Waszczyński, Projekty międzynarodowego kodeksu karnego.
Przedstawiony w Zgromadzeniu został 4 grudnia 1954 odłożonyA/RES/897(IX): Draft Code of Offences against the Peace and Security of Mankind do czasu zdefiniowania agresji (co nastąpiło 14 grudnia 1974)A/RES/3314(XXIX): Definition of Aggression, następnie sprawa została ponownie odłożona. Dopiero w latach 90 wznowiono działania, w wyniku których powstał oparty na Zasadach Norymberskich Międzynarodowy Trybunał KarnyMiędzynarodowy Trybunał Karny.
Przypisy
Linki zewnętrzne Konwencja o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku dnia 26 listopada 1968 roku, (DzU z 1970, nr 26, poz. 208)
Kategoria:Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze