Edward Natanson, pseud. „Edward Szeliga” (ur. 4 lipca 1861 w Warszawie, zm. 9 lutego 1940 tamże) – polski przemysłowiec, bankier.
Życiorys Był jednym z sześciorga dzieci doktora medycyny Ludwika i Natalii Epstein, bratem Władysława. Po ukończeniu III Gimnazjum w Warszawie wyjechał na studia do Instytutu Technologicznego w Petersburgu. Po uzyskaniu w 1885 tytułu inżyniera technologa kontynuował uzupełniające roczne studia z zakresu fizyki na Uniwersytecie w Strasburgu, gdzie doktoryzował się u profesora Augusta Kundta. Po praktyce w Chorwacji wrócił do Warszawy, został przez stryja Jakuba Natansona wciągnięty do pracy w przedsiębiorstwach należących do sfery zainteresowania rodziny Natansonów, ściśle współdziałających wówczas z Kronenbergami. Założyciel i współwłaściciel Mirkowskiej Fabryki Papieru w Jeziornie pod Warszawą, prezes Zarządu Warszawskiego Towarzystwa Fabryk Cukru S.A. W roku 1898 został wraz z baronem Leopoldem Kronenbergiem, Maurycym Poznańskim i Stanisławem Rotwandem członkiem Komitetu Budowy Politechniki Warszawskiej. W 1915 przewodniczył jako radny miasta Warszawy sekcji wodociągów i kanalizacji, komisji szpitalnej, komitetowi budowy kanałów i wodociągów. 11 sierpnia 1916 został wybrany radnym m. Warszawy i wszedł do komisji ogólnej Rady Miejskiej. W 1917 był przewodniczącym Wydziału Szpitalnictwa i Dobroczynności Publicznej, przewodniczącym sekcji wodociągów i kanalizacji, członkiem rady technicznej w sekcji budownictwa miejskiego oraz członkiem komisji budżetowo-finansowej. Ze stanowiska radnego ustąpił 22 lutego 1919.
Był ekspertem delegacji polskiej na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku zajmującym się zagadnieniami gospodarczymiEugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918–1919. przypisy Andrzej Garlicki, Ryszard Świętek, t. I Wrocław 2010, s. 25.. Członek Rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów w 1920Przegląd Gospodarczy : organ Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. 1920, z. 1, s. 20.. W grudniu 1927 brał udział w Zjeździe Przemysłowców i Rolników Polski i Niemiec. 24 czerwca 1928 wybrany został radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie. Wiceprezes Centralnego Związku Przemysłu Polskiego w 1932Przegląd Gospodarczy : organ Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. 1932, z. 11, s. 429.. Był kolekcjonerem obrazów. Zbiory uległy spaleniu wraz z mieszkaniem we wrześniu 1939. Po zajęciu Warszawy przez Niemców Natanson musiał ustąpić ze wszystkich piastowanych dotychczas stanowisk. Za pracę społeczną odznaczony orderami: Świętej Anny i Świętego Stanisława. Pasją Edwarda Natansona była kuchniakulinarne pasje Edwarda Natansona. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 242-3-14). Ojciec fizyka, prof. Ludwika Karola Natansona.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Landau Edward Natanson (Szeliga-Natanson) w Polski Słownik Biograficzny tom XXII wyd. 1977 s. 598 wersja elektroniczna Tomasz Kostro, Leon Brofelt, „Natansonowie”
Linki zewnętrzne Edward Natanson – publikacje w bibliotece Polona
Edward Kategoria:Polscy bankierzy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Bankierzy II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Radni Warszawy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Radni Warszawy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Członkowie Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów „Lewiatan” Kategoria:Członkowie Centralnego Związku Przemysłu Polskiego Kategoria:Członkowie delegacji polskiej na konferencję pokojową w Paryżu Kategoria:Członkowie Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1940