Wybory parlamentarne w Kolumbii w 2010 roku – wybory parlamentarne w Kolumbii przeprowadzone 14 marca 2010. Zwycięstwo odniosła w nich rządząca koalicja prezydenta Uribe.
Sytuacja polityczna i organizacja wyborów thumb|140px|Álvaro Uribe, prezydent Kolumbii od 2002. Scena polityczna Kolumbii od poprzednich wyborów w 2006 zdominowana była przez rządzącą koalicję trzech centroprawicowych partii popierających prezydenta Álvaro Uribe: prezydencką Społeczną Partię Jedności Narodowej (tzw. Partię "U"), Kolumbijską Partię Konserwatywną oraz Radykalną Zmianę. Partie te kontrolowały większość miejsc w parlamencie. Do głównych sił opozycyjnych należały, mająca najwięcej miejsc w parlamencie, centrolewicowa Kolumbijska Partia Liberalna oraz lewicowy Alternatywny Biegun Demokratyczny.
Do udziału w wyborach zarejestrowało się 29,8 mln Kolumbijczyków, którzy wybierali 166 deputowanych do Izby Reprezentantów oraz 102 senatorów. W wyborach startowało 2,5 tys. kandydatów.
W celu zabezpieczenia głosowania, w całym kraju rozlokowanych zostało 150 tys. sił bezpieczeństwa i wojska, które strzegły porządku w 77 tys. punktach wyborczych. Ustępujący z urzędu prezydent Uribe zaapelował do rodaków o udział w wyborach pomimo potencjalnego zagrożenia ze strony FARC i karteli narkotykowych, wyrażając przy tym nadzieję, że głosowanie przebiegnie w sposób pokojowy w całym kraju.
W czasie głosowania obywatele wybierali również 5 deputowanych do Parlamentu Andyjskiego, konsultacyjnego organu Wspólnoty Andyjskiej. Wybory były ważnym wskaźnikiem poparcia społecznego przed wyborami prezydenckimi w maju 2010, w których każda z głównych sił politycznych ma zamiar wystawić własnego kandydata.
Przebieg i wyniki wyborów Wybory do parlamentu przebiegły w spokojnej atmosferze. Minister obrony nazwał je "najspokojniejszymi wyborami w ciągu 30 lat". W kraju doszło do 9 nieudanych prób podłożenia ładunków wybuchowych oraz walk z rebeliantami w południowej części departamentu Cauca, w wyniku których zginął jeden oficer, a pięciu żołnierzy zostało rannych - co jak na kolumbijskie warunki oznaczało sukces organizacyjny administracji prezydenta Uribe.
Według wstępnych wyników, zwycięstwo w wyborach, zarówno do Senatu, jak i Izby Reprezentantów, odniosła prezydencka Partia U. Jej kandydat w wyborach na prezydenta i faworyt sondaży przedwyborczych, Juan Manuel Santos, powiedział, że celem jego partii jest "obrona, kontynuowanie i umacnianie dorobku prezydenta Uribe". Drugie miejsce zajęła wchodząca w skład koalicji rządzącej Kolumbijska Partia Konserwatywna, a trzecie opozycyjna Kolumbijska Partia Liberalna.
Międzynarodowi obserwatorzy w czasie wyborów dopatrzyli się poważnych nieprawidłowości. Obserwatorzy z OPA potwierdzili przypadki kupowania głosów w sześciu departamentach kraju: Atlantico, Bolivar, Magdalena, Cundinamarca, Narino i Norte de Santander. Według ich raportu, wyborcom oferowano za głosy gotówkę lub inne dobra materialne, a nawet stypendia szkolne. Przewodniczący misji obserwacyjnej stwierdził, że proces kupowania głosów był "dominującym zjawiskiem", "który wypaczył normy finansowania kampanii". OPA poskarżyła się także na niezapewnienie w wielu lokalach odpowiednich warunków do tajnego oddania głosu, niedostateczne przeszkolenie członków komisji wyborczych oraz przeciągający się proces zbierania wyników wyborów z poszczególnych komisji. Z podobnymi wnioskami wystąpiła międzynarodowa organizacja pozarządowa, Misja Obserwacji Wyborczej, która oprócz procederu kupowania głosów, poinformowała również o przypadkach zastraszania wyborców przez organizacje paramilitarne, które groziły obywatelom m.in. odcięciem ich od opieki zdrowotnej.
Jednym z głównych problemów i obaw związanych z procesem wyborczym w Kolumbii było zjawisko tzw. "parapolityki", czyli powiązań polityków z organizacjami paramilitarnymi. O miejsca w parlamencie, zdaniem obserwatorów, ubiegały się bowiem osoby powiązanie z politykami oskarżonymi i skazanymi za współpracę z grupami przestępczymi. Do parlamentu dostała się nowo powołana Partia Integracji Narodowej, z list której startowali kandydaci związani z politykami aresztowanymi pod zarzutem współpracy w przemycie narkotyków.
Wyniki wyborów Kandydat - Partia politycznaWybory do SenatuWybory do Izby ReprezentantówLiczba głosów%Liczba mandatów+/–Liczba głosów%Liczba mandatów+/–Społeczna Partia Jedności Narodowej (Partido Social de Unidad Nacional)2 804 12325,8%28+72 486 82425,9%47+18Kolumbijska Partia Konserwatywna (Partido Conservador Colombiano)2 298 74821,2%22+42 057 84921,4%38+8Kolumbijska Partia Liberalna (Partido Liberal Colombiano)1 763 90816,3%1701 856 06819,3%37+1Partia Integracji Narodowej (Partido de Integración Nacional)907 4688,4%9+9714 4767,4%12+12Radykalna Zmiana (Partido Cambio Radical)888 8518,2%8-7743 758 7,7%15-5Alternatywny Biegun Demokratyczny (Polo Democrático Alternativo)848 9057,8%8-3563 5555,9%4-5Partia Zielonych (Partido Verde)531 2934,9%5+5283 2933,0%3+3Movimiento Independiente de Renovación Absoluta298 8622,8%20284 244 3,0%3+2Compromiso Ciudadano por Colombia182 726 1,7%1Alianza Social Indigena182 5151,9%1+1Alternativa Liberal de Avanzada Social171 0901,8%1-6Movimiento Apertura Liberal117 871 1,2%2-3Integracion Regional5 0450,1%1-3Inne partie326 7633,0%00143 883 1,5%0-23Społeczność autochtoniczna2-----Głosy nieważne2 352 555--3 451 264 --Razem13 203 762 (44,2%)100%102-13 061 735 (43,8%)100%166-Źródło:
Przypisy
Kategoria:2010 w Kolumbii Kolumbia 2010 Kolumbia Kategoria:Wybory w Kolumbii