Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1962 – zawody w skokach narciarskich przeprowadzone pomiędzy 21 a 25 lutego tego roku na skoczniach narciarskich w Zakopanem w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym.

Po raz pierwszy w historii mistrzostw świata rozegrano dwie konkurencje indywidualne w skokach narciarskich – zawody na obiektach K-65 oraz K-90. Mistrzem świata na skoczni 65-metrowej został Toralf Engan, srebrny medal zdobył Antoni Łaciak, a brąz wywalczył Helmut Recknagel. Ten ostatni zdobył także złoty medal MŚ na skoczni K-90, bezpośrednio wyprzedzając Nikołaja Kamienskiego i Niilo Halonena.

W 1962 roku po raz szesnasty skoczkowie narciarscy startowali w mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym, a po raz trzeci (po MŚ w 1929 i 1939 roku) miało to miejsce na skoczniach w Zakopanem.

W zawodach wzięło udział 70 zawodników z siedemnastu krajów.

Przed mistrzostwami Organizacja thumb|Stanisław Marusarz – kierownik skoczni podczas Mistrzostw Świata 1962. Przed mistrzostwami świata, w związku z brakiem opadów śniegu, organizatorzy musieli sztucznie naśnieżać obiekty w Zakopanem śniegiem przywożonym spoza miasta. Okazało się to czynem bezcelowym, gdyż na kilka dni przed pierwszymi zawodami, w Zakopanem wystąpiły obfite opady śniegu, w związku z czym jego nadmiar musiał zostać usunięty przez spychacze i przez ludzi na nartach. Prace te trwały przez kilka dni, gdyż Międzynarodowa Federacja Narciarska jednoznacznie określiła dopuszczalną grubość śniegu na skoczni. Pierwszym zawodnikiem, który oddał skok na przygotowanym obiekcie był kierownik Wielkiej Krokwi – Stanisław Marusarz, który karierę skoczka zakończył pięć lat wcześniej. Marusarz uzyskał 76 metrów, co wzbudziło aplauz wśród zgromadzonych pod skocznią widzów.

Na początku lutego 1962 w Zakopanem przeprowadzone zostały mistrzostwa Polski w narciarstwie klasycznym. Impreza ta była próbą generalną przed mistrzostwami świata i dlatego programy obu imprez były identyczne jeśli chodzi o rozgrywane konkurencje. W pierwszym konkursie skoków, na Średniej Krokwi, mistrzem Polski został Piotr Wala, srebrny medal zdobył Ryszard Witke, a brązowy – Józef Gąsienica-Bryjak. Na Wielkiej Krokwi najlepszym zawodnikiem został ponownie Piotr Wala, srebro wywalczył Andrzej Kocyan, a brąz – Stefan Przybyła.

Kierownikiem skoczni, odpowiadającym za organizację zawodów o mistrzostwo świata, był Stanisław Marusarz, kierownikiem konkurencji (skoków narciarskich) na mistrzostwach świata był Józef Podstolski, a delegatem technicznym z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej był Hans Renner. Zakopiańskie konkursy o mistrzostwo świata obserwowało szesnastu austriackich ekspertów, którzy przybyli do Zakopanego, aby wykorzystać wyniki swoich obserwacji do organizacji konkursów olimpijskich w 1964 roku w Innsbrucku. Eksperci pozytywnie ocenili sposób zorganizowania zawodów, zwłaszcza jeśli chodzi o oświetlenie obiektu.

W 1962 roku po raz pierwszy w historii rozegrano dwie konkurencje w skokach narciarskich podczas jednych mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Poza konkursem na skoczni K-65, były to także zawody na obiekcie K-90.

Faworyci Na poprzednich mistrzostwach świata złoty medal wywalczył Juhani Kärkinen, srebrny – Ensio Hyytiä, a brązowy – Helmut Recknagel. Spośród medalistów w mistrzostwach w Zakopanem wziął udział tylko Recknagel. Kolejnym najwyżej sklasyfikowanym zawodnikiem Mistrzostw Świata 1958, który wziął udział w kolejnych mistrzostwach był szósty Antero Immonen.

Przed mistrzostwami świata w Zakopanem rozegrany został 10. Turniej Czterech Skoczni. Zwycięzcą został Eino Kirjonen, drugie miejsce zajął Wilhelm Egger, a na trzecim miejscu uplasował się Hemmo Silvennoinen. Dwa zwycięstwa w konkursach odniósł Egger, a po jednym – Kirjonen i Georg Thoma.

Wśród faworytów wymieniani byli także: Max Bolkart, Wolfgang Happle i Jože Šlibar.

Okolicznościowe znaczki pocztowe thumb|Radziecki znaczek pocztowy wydany z okazji mistrzostw świata w Zakopanem Z okazji Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1962 w Zakopanem w Polsce i Związku Radzieckim ukazały się okolicznościowe znaczki pocztowe, upamiętniające tę imprezę. Zarówno polskie, jak i radzieckie egzemplarze przedstawiały sylwetki narciarzy klasycznych, w tym skoczków narciarskich.

Zasady Podczas Mistrzostw Świata 1962, w obu konkurencjach każdy z zawodników oddawał po trzy skoki konkursowe, spośród których do punktacji wliczane były dwa najlepsze. Każdy skok oceniany był przez pięciu sędziów, którzy mogli przyznać maksymalnie po 20 punktów za styl.

Medaliści Konkurs indywidualny na skoczni K-65 (21.02.1962) Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Skok 3 Noty za stylA • B • C • D • E Nota łączna Strata16px| Toralf Engan68,0 m113,5 pkt67,0 m106,7 pkt70,5 m110,1 pkt17,0 • 18,0 • 17,5 • 17,5 • 17,516,0 • 16,5 • 16,5 • 16,5 • 16,517,0 • 17,0 • 17,5 • 17,5 • 17,5223,6 pkt–16px| Antoni Łaciak68,5 m112,5 pkt64,5 m101,4 pkt71,5 m110,0 pkt17,0 • 17,5 • 16,5 • 17,0 • 16,015,5 • 16,5 • 16,5 • 16,0 • 16,017,0 • 16,5 • 16,0 • 17,0 • 16,5222,5 pkt1,1 pkt16px Helmut Recknagel65,5 m107,3 pkt67,0 m107,2 pkt71,5 m112,5 pkt17,0 • 17,0 • 17,5 • 17,0 • 16,517,0 • 16,5 • 17,0 • 16,5 • 16,517,5 • 17,5 • 18,5 • 17,5 • 17,5219,8 pkt3,8 pkt

Konkurs indywidualny na skoczni K-90 (25.02.1962) Medal Imię i nazwisko Skok 1 Skok 2 Skok 3 Noty za stylA • B • C • D • E Nota łączna Strata16px| Helmut Recknagel97,5 m117,4 pkt103,0 m124,0 pkt98,5 m116,3 pkt18,5 • 18,5 • 19,0 • 18,5 • 19,018,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,018,5 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0241,4 pkt–16px| Nikołaj Kamienski91,0 m104,6 pkt97,0 m114,1 pkt97,0 m112,3 pkt17,0 • 17,0 • 17,0 • 17,5 • 17,518,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,518,0 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5226,4 pkt15,0 pkt16px Niilo Halonen 97,5 m116,4 pkt94,0 m107,9 pkt93,5 m108,1 pkt18,0 • 18,0 • 18,0 • 19,0 • 19,017,0 • 17,5 • 17,5 • 18,5 • 18,018,0 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5224,5 pkt16,9 pkt

Klasyfikacja medalowa Klasyfikacja medalowa Lp. Państwo 18px złoto 18px srebro 18px brąz 36px razem 1. NRD 1 – 1 2 2. Norwegia 1 – – 1 3. Polska – 1 – 1 3. ZSRR – 1 – 1 5. Finlandia – – 1 1

Przebieg zawodów thumb|Wielka Krokiew w latach 60. XX wieku thumb|Helmut Recknagel – mistrz świata ze skoczni dużej i brązowy medalista ze skoczni normalnej thumb|Koba Cakadze – piąty zawodnik konkursu na skoczni normalnej thumb|Peter Lesser – piąty zawodnik konkursu na skoczni dużej thumb|Veit Kührt – szósty zawodnik konkursu na skoczni normalnej thumb|Willi Egger – siódmy zawodnik konkursu na skoczni dużej

Pierwszym konkursem skoków podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1962 w Zakopanem były zawody indywidualne na Średniej Krokwi, które odbyły się 21 lutego. Do konkursu zgłosiło się 62 zawodników, a z pierwszym numerem startowym wystąpił Alois Haberstock, który skoczył 61 metrów. W pierwszej serii konkursowej czternastu zawodników osiągnęło lub przekroczyło odległość równą punktowi konstrukcyjnemu umieszczonemu na 65 metrze, a pierwszym skoczkiem, który tego dokonał, był startujący z numerem dwunastym Nikołaj Kamienski. Reprezentant ZSRR uzyskał dokładnie 65 metrów. Rezultat o pół metra gorszy uzyskał skaczący z numerem 26. reprezentant Finlandii, Hemmo Silvennoinen, jednak wyprzedził Kamienskiego dzięki lepszym notom sędziowskim. Tuż po Silvennoinenie wystartował Kurt Schramm, który uzyskał 65,5 metra, ale przegrał zarówno z fińskim, jak i radzieckim skoczkiem. Kolejny z zawodników, Marjan Pečar uzyskał 66 metrów, jednak od sędziów otrzymał łącznie 43 punkty i plasował się na dalszej pozycji. Z numerem trzydziestym na belce startowej pojawił się reprezentant Japonii, Naoki Shimura i dzięki uzyskanym 65 metrom objął prowadzenie. Japończyk pozostawał na pierwszym miejscu aż do skoku 48. zawodnika pierwszej serii. Nie wyprzedzili go między innymi Veikko Kankkonen i Piotr Wala, którzy uzyskali odpowiednio 67 i 68,5 metra, ale swoich prób nie ustali. Zmiana lidera nastąpiła po skoku Nikołaja Szamowa, który skoczył 65,5 metra. Zawodnik ten prowadził do momentu, gdy skok na tę samą odległość oddał Helmut Recknagel. Niemiec dostał o pół punktu za styl więcej od Szamowa i dzięki temu objął prowadzenie. Metr dalej lądował zawodnik szwajcarski, Ueli Scheidegger, ale niskie noty sędziowskie spowodowały, że zajął dalsze miejsce. Bliski objęcia prowadzenia był skaczący po Szwajcarze, Willi Egger, który uzyskał 67 metrów i plasował się na drugim miejscu, przegrywając z Recknagelem o 0,3 punktu. Kolejny z zawodników, którym był Antoni Łaciak, wyrównał najdłuższy skok pierwszej serii – 68,5 metra i w przeciwieństwie do Piotra Wali ustał swój skok, dzięki czemu objął prowadzenie o 5,2 punktu nad Helmutem Recknagelem. Pół metra bliżej od Łaciaka skoczył Toralf Engan, ale otrzymał najwyższe noty sędziowskie całej serii (łącznie 52,5 punktu) i o punkt wyprzedził reprezentanta Polski. Serię zakończył Koba Cakadze, który uzyskał 65,5 metra i zajmował trzecią pozycję. Na prowadzeniu po pierwszej serii był zatem Engan przed Łaciakiem i Cakadze.

Najdłuższe skoki drugiej serii konkursowej oddali Hemmo Silvennoinen i Veit Kührt, którzy skoczyli po 69 metrów. Rezultat o pół metra gorszy uzyskał Nikołaj Kamienski, a gorszy o metr – Torgeir Brandtzæg. Odległość 67,5 metra osiągnęli Gustaw Bujok i Kurt Schramm. Spośród najlepszych trzech zawodników pierwszej serii najdalej skoczył Toralf Engan i uzyskana przez niego odległość – 67 metrów pozwoliła na utrzymanie prowadzenia. Drugi po pierwszej serii Antoni Łaciak skoczył 64,5 metra, w wyniku czego po dwóch seriach spadł na piątą pozycję. Na drugie miejsce awansował natomiast ósmy po pierwszej serii Silvennoinen, a na trzecie – czwarty Helmut Recknagel, który uzyskał tę samą odległość co Engan – 67 metrów. Zajmujący trzecie miejsce po pierwszej serii, Koba Cakadze w drugiej rundzie uzyskał 65 metrów, co spowodowało jego spadek w klasyfikacji na siódme miejsce.

W ostatniej serii konkursu na Średniej Krokwi siedmiu zawodnikom udało się uzyskać odległości powyżej 70 metrów. Pierwszym zawodnikiem, któremu się to udało, był sklasyfikowany na 56. miejscu po dwóch skokach – Piotr Wala, który osiągnął 70,5 metra. Rezultat o pół metra lepszy uzyskali: 49. po dwóch skokach Gustaw Bujok oraz 28. zawodnik po dwóch seriach – Max Bolkart. Wynik Bujoka pozwolił mu awansować na siódmą pozycję w łącznej klasyfikacji, natomiast Bolkart spadł na 30. miejsce, bo swojej próby nie ustał. Trzech spośród zawodników z czołowej dziesiątki po dwóch skokach uzyskało najlepsze wyniki konkursu, skacząc na 71,5 metra. Byli to: Helmut Recknagel, Koba Cakadze i Antoni Łaciak. Po uwzględnieniu not sędziowskich i po odrzuceniu najgorszej próby, Łaciak awansował na drugie miejsce, Recknagel zajął trzecią pozycję, a Cakadze był piąty. Prowadzący po pierwszej i drugiej serii – Toralf Engan uzyskał 70,5 metra i z przewagą 1,1 punktu nad Łaciakiem zdobył złoty medal mistrzostw świata.