Johannes Orth|thumb Johannes Orth (ur. 14 stycznia 1847 w Wallmerod, zm. 13 stycznia 1923 w Berlinie) – niemiecki lekarz, anatom i patolog.
Syn Petera Ortha (1812–1888), lekarza uzdrowiskowego z Ems, i Babette Derr. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Bonn, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1872. Najpierw był asystentem Eduarda Rindfleischa w Bonn, potem Rudolfa Virchowa w Berlinie. W 1878 został profesorem na Uniwersytecie w Getyndze. Po śmierci Virchowa w 1902 wrócił do Berlina i objął po nim katedrę patologii na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma.
Specjalizował się w patologii chorób zakaźnych, zwłaszcza gruźlicy i zapaleń wsierdzia. W 1875 przedstawił jeden z pierwszych opisów żółtaczki jąder podkorowych.
Wybrane prace Compendium der pathologisch-anatomischen Diagnostik. August Hirschwald, 1884 Zur Statistik der primären Darmtuberkulose. Schumacher, 1907 Was ist Todesursache? Schumacher, 1908 Trauma und Lungentuberkulose. Barth, 1915
Przypisy
Bibliografia Peters Voswinckel. Johannes Orth W: Neue Deutsche Biographie Bd. 19, Nauwach − Pagel, Berlin, 1999 s. 600
Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Niemieccy patolodzy