250px|right
Łyko, in. floem (, z , phlóios) – żywa tkanka roślinna niejednorodna, wchodząca w skład zespołu tkanek przewodzących, pełniących funkcję przewodzącą w roślinach naczyniowych. Łyko przewodzi produkty fotosyntezy, czyli związki organiczne.
Ze względu na pochodzenie wyróżnia się łyko pierwotne i łyko wtórne.
Budowa Łyko pod względem histologicznym zbudowane jest z niżej wymienionych elementów komórkowych: rurek sitowych z komórkami towarzyszącymi (zwanymi też przyrurkowymi) (u okrytonasiennych) lub tylko komórek sitowych (u paprotników i nagonasiennych), włókien łykowych (przeważnie martwych) pełniących rolę elementów mechanicznych, miękiszu łykowego i miękiszu promieni łykowych pełniących rolę magazynu dla skrobi, tłuszczów, garbników i innych związków organicznych, komórek wydzielniczych zawierających kryształy szczawianów wapnia, przewodów żywicznych i rurek mlecznych, sklereidów – komórek kamiennych (komórek sklerenchymatycznych) nadająch łyku twardość.
Żywe komórki szybko transportujące składniki pokarmowe to elementy sitowe (rurki sitowe). Są to wydłużone komórki, ułożone jedna na drugiej, a pola sitowe znajdują się na poprzecznych ścianach. Przechodzą przez nie grube pasma cytoplazmy (grubsze niż plazmodesmy). Pory sit wyścielone są kalozą, której warstwa w rurkach funkcjonujących jest cienka, natomiast w rurkach, które przestają funkcjonować, kaloza całkowicie zamyka pory pól sitowych. W dojrzałych komórkach jądro komórkowe zwykle zanika, nie ma też diktiosomów, mikrotubul ani tonoplastu, zmniejsza się liczba rybosomów i mitochondriów, retikulum endoplazmatyczne ma postać tubularną (głównie u nagonasiennych i paprotników) lub pęcherzykowatą. Funkcję jądra przejmuje jądro sąsiednich komórek przyrurkowych.
Łyko u różnych grup roślin Najprościej zbudowane jest łyko u paprotników i nagozalążkowych, gdzie składa się z komórek sitowych i miękiszu łykowego. Komórki sitowe mają nieregularnie rozmieszczone tzw. pola sitowe, czyli zbiory porów ułatwiających przepływ transportowanych między komórkami substancji.
Bardziej zaawansowany floem występuje u okrytozalążkowych. Składa się z rurek sitowych, komórek przyrurkowych (towarzyszących), miękiszu łykowego i włókien łykowych.
U niektórych gatunków drzew łyko jest bardzo silnie rozwinięte i nosi nazwę łubu, a występuje głównie u lipy, wiązów czy też wierzby.
Transport floemowy
Przypisy
Kategoria:Tkanki roślinne