thumb|Kadłub Ulrich Finsterwalder na jeziorze Dąbie w Szczecinie Betonowiec – statek o kadłubie zbudowanym z żelbetu. Konstrukcje tego rodzaju były budowane od połowy XIX wieku, szczególnie w czasie wojen światowych przez między innymi Niemców i Amerykanów.
Historia Najstarszymi znanymi jednostkami pływającymi o kadłubie konstrukcji żelazobetonowej były dinghy budowane przez Josepha-Louisa Lambota na południu Francji w 1848. Łodzie te zostały wystawione na Exposition Universelle w Paryżu w 1855.
Od lat 60. XIX wieku w Europie budowane były barki rzeczne, a około 1896 włoski inżynier Carlo Gabellini zapoczątkował produkcję niewielkich statków morskich. Najsłynniejszy statek jego konstrukcji nosił nazwę LiguriaEberhardt, Robert. "Concrete Shipbuilding in San Diego, 1918–1920," Journal of San Diego History, 41:2, Spring 1995 (link).
Między 1908 i 1914, większe barki zaczęto produkować w Niemczech, Wielkiej BrytaniiWorking Lives – Pat Durkin , Holandii, Norwegii i Kalifornii. Statek z tamtego okresu Violette zachował się w Hoo, w hrabstwie Kent w Wielkiej BrytaniiNational Register of Historic Vessels, Name: Violette, Certificate Number 716 (link). 2 sierpnia 1917 Nicolay Fougner zwodował w Norwegii pierwszy statek oceaniczny o własnym napędzie. Był to około 30-metrowy Namsenfjord. Po sukcesie tego projektu nastąpiły zamówienia na kolejne jednostki, a w październiku Norweg został zaproszony do USA celem rozwinięcia tam produkcji takich jednostekFougner, Nicolay Knudtzon. Seagoing and Other Concrete Ships. H. Frowde and Hodder & Stoughton, 1922.Carnegie Endowment for International Peace Division for Economics and History. Preliminary Economic Studies of the War. London: Oxford University Press, 1919..
W czerwcu 1942 został utworzony na terenie nazistowskich Niemiec specjalny komitet, który miał za zadanie zająć się budową tego typu statków. Nosił on nazwę „Sonderausschuss Betonschiffbau” (dosłownie: „specjalny wydział – budownictwo statków betonowych”). Jego szefem został mianowany inżynier Ulrich Finsterwalder.
Okręty betonowe budowano głównie w stoczni w Darłowie, z racji ograniczeń wojennych co do użycia stali. Kadłub jednego z nich – Ulrich Finsterwalder – znajduje się na jeziorze Dąbie w okolicach Inoujścia, drugi – Karl Finsterwalder – na dnie Morza Bałtyckiego w okolicach Wisełki, a trzeci z okolic Darłowa został wysadzony w powietrze na początku lat 70. XX wiekuHistoria betonowych wraków na jeziorze Dąbie i Bałtyku. Były to tankowce przewożące benzynę syntetyczną z fabryki benzyny syntetycznej w Policach do Świnoujścia. Zastosowanie do ich budowy betonu wynikało z braku stali. Statki o betonowych kadłubach z tych samych przyczyn budowano także w USA zarówno podczas I jak i II wojny światowej, zwłaszcza w czasie operacji w Normandii. Niektóre z nich do tej pory wykorzystywane są jako pływające falochronyStrona o betonowych statkach budowanych w USA .
O tym, że tego typu jednostki powstawały nie tylko nad polskim morzem świadczy ten fragment oryginalnego tekstu:
Poza tym powstały między innymi nad Wezerą, w Paryżu 700-tonowe jednostki (na przykład statek typu Tauberta) oraz większe, około 3400-tonowe tankowce oceaniczne w Ruegenwalde (niemiecka nazwa Darłowa) i Warnie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Zdjęcie satelitarne betonowca w okolicach Szczecina
Kategoria:Typy statków