Węgierski Pułk Piechoty Nr 61 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1798. Okręg uzupełnień nr 61 Temeszwar na terytorium 7 Korpusu Kolory pułkowe: wyłogi i patki trawiastozielone, guziki złote.
Garnizony pułku W 1873 dowództwo, batalion zapasowy oraz batalion uzupełnień stacjonowało w Temeszwarze; w latach 1903–1905 dowództwo oraz wszystkie bataliony oprócz I i III w Slavonskim Brodzie (niem. Brod a.d. Save, I batalion w Temeszwarze, III batalion w 1903 w Semlinie, a 1903–1904 w Pertinji; w latach 1906–1909 dowództwo oraz wszystkie bataliony oprócz I w Temeszwarze. II batalion w Debreczynie; w latach 1910–1911 dowództwo oraz wszystkie bataliony oprócz I i II w Temeszwarze. II batalion w Debreczynie. I batalion podlegał dyslokacjom: 1910–1911 – Foča, 1912–1913 – Cattaro, 1914 – Crkvice.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 34 Dywizja Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 37% – Niemcy, 38% – Rumunii. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 129 pułkowi piechoty. Jednocześnie pułk przyjął w bezpośrednie podporządkowanie jeden batalion z 43 pułku piechoty. Ten ostatni przemianowano na I batalion.
W 1918 Niemcy poprosiły Austro-Węgry o wysłanie części swoich sił na front zachodni. W odpowiedzi na prośbę, utworzono czterodywizyjny XVIII Korpus i rozlokowano go w okolicach Verdun. W jego składzie był też 61 pułk piechoty.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: 1865–1881 –Alexander Czesarewitsch. Großfürst und Thronfplger von Russland, 1881–1894 – Alexander III. Kaiser v. Russland 1897–1901 – Aleksander Freiherr Hold v. Ferneck 1902–1909 – Otto Morawetz v. Klienfeld 1910–1918 – Ritter v. Frank
Żołnierze pułku Dowódcy pułku 1873 – płk Wilhelm Ritter v. Biedermann 1903–1905 – płk Hermann Rigele 1906 – płk Emanuel Kukic 1907–1910 – płk Valentin Layrouz 1912–1914 – płk Franz Ritt. Weiss v. Mainprugg
Przypisy
Bibliografia
Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Debreczynie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Fočy Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Timișoarze Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1798 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918