Jan Lohelius (ur. 1549 w Třebeniu, zm. 2 listopada 1622 w Pradze) – czeski duchowny kościoła katolickiego, arcybiskup metropolita praski od 1612 r.

Życiorys Urodził się w 1549 r. Třebeň jako syn miejscowego woźnicy. W młodości wstąpił do zakonu norbertanów. Następnie studiował retorykę, filozofię i teologię na Uniwersytecie Praskim. Kształcił się potem w klasztorze norbertanów w TeplGünter Christ, Lohel(ius), Johann, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, , s. 122.] [on-line] [dostęp 2014-12-28]..

W 1578 r. został przeorem klasztoru strahowskiego, a następnie w 1582 r. jego opatem. Pięć lat później powołano go na urząd wikariusza generalnego zakonu norbertanów dla całej Rzeszy Niemieckiej i Królestwa Polskiego. Za jego rządów strahowski klasztor przeżywał swój rozkwit zdobywając ciesząc się prestiżem w całym krajuGünter Christ, Lohel(ius), Johann, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, , s. 123–124.] [on-line] [dostęp 2014-12-28]..

W 1602 r. został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji praskiej. Trzy lata później miała miejsce jego konsekracja. Postępująca choroba abpa Karela z Lamberka, zaangażowanego w akcje rekatolicyzacyjną w Czechach, spowodowała mianowanie 14 maja 1612 r. Jana Loheliusa koadiutorem archidiecezji praskiej przez papieża Pawła VGünter Christ, Lohel(ius), Johann, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, , s. 124.] [on-line] [dostęp 2014-12-28]..

Cztery miesiące później po śmierci Lemberka został dwunastym arcybiskupem metropolitą praskim oraz wielkim mistrzem zakonu krzyżowców z czerwoną gwiazdąEgerländer Biographisches Lexikon mit ausgesuchten Personen aus dem ehemaligen Regierungs-Bezirk Eger, tom 1, pod red. Josefa Weinmanna, 1985, s. 325..

Na jego pontyfikat przypadł bardzo trudny okres w historii Czech spowodowany wybuchem wojny trzydziestoletniej. W jej trakcie dokonano likwidacji wielu klasztorów i zniszczenia wielu kościołów przez protestantów. Podczas powstania czeskiego (1618–1622) Jan Lohelius uciekł z Pragi do Wiednia, skąd powrócił dopiero po klęsce rebeliantów na Białej GórzeGünter Christ, Johannes Lohelius – Vom Stallknecht zum Erzbischof von Prag, [w:] „Jahrbuch für fränkische Landesforschung 66", s. 35–39..

Jan Lohelius zmarł w 1622 r. i został pochowany w kościele klasztornym Najświętszej Maryi Panny na StrahowieHeribert Sturm, Biographisches Lexikon zur Geschichte der böhmischen Länder, herausgegeben im Auftrag des Collegium Carolinum (Institut), tom 2, R. Oldenbourg Verlag München 1984, s. 491..

Przypisy

Bibliografia Winfried Eberhard, [w:] Erwin Gatz, Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448–1648, . Günter Christ, Lohel(ius), Johann, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, , s. 122–124] Heimatkreis Eger, Geschichte einer deutschen Landschaft in Dokumentationen und Erinnerungen, Egerer Landtag e.V. Heimatverband für Eger Stadt und Land, Amberg 1981, s. 561. Egerländer Biographisches Lexikon mit ausgesuchten Personen aus dem ehemaligen Regierungs-Bezirk Eger, tom 1, pod red. Josefa Weinmanna, 1985, s. 325. Heribert Sturm, Biographisches Lexikon zur Geschichte der böhmischen Länder, herausgegeben im Auftrag des Collegium Carolinum (Institut), tom 2, R. Oldenbourg Verlag München 1984, s. 491. Günter Christ, Johannes Lohelius – Vom Stallknecht zum Erzbischof von Prag, [w:] „Jahrbuch für fränkische Landesforschung 66", s. 35–39.

Kategoria:Biskupi i arcybiskupi prascy Kategoria:Urodzeni w 1549 Kategoria:Zmarli w 1622 Kategoria:Wielcy mistrzowie Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą