(243) Ida – planetoida średniej wielkości krążąca w głównym pasie planetoid.
Odkrycie Planetoida została odkryta 29 września 1884 roku w Obserwatorium Uniwersyteckim w Wiedniu przez Johanna Palisę. Jej nazwa pochodzi od Idy, nimfy kreteńskiej z mitologii greckiej, która miała wychowywać małego Zeusa.
Orbita Orbita Idy jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 1,13°. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 4,83 roku, krążąc w średniej odległości 2,86 j.a. Średnia prędkość orbitalna wynosi ok. 17,6 km/s.
Planetoidę tę zalicza się do rodziny Koronis.
Właściwości fizyczne Ida ma nieregularny kształt; jej rozmiary wynoszą 53,6 × 24,0 × 15,2 km. Ma albedo 0,238 i jasność absolutną 9,94m. Zalicza się do typu S. Średnia temperatura na powierzchni sięga 158 K.
28 sierpnia 1993 roku obok Idy przeleciała sonda Galileo, fotografując ją oraz badając jej właściwości fizyczne. Planetoida ma szaro-brązową powierzchnię pokrytą licznymi kraterami uderzeniowymi, na której dodatkowo miejscami zalega warstwa regolitu.
Powierzchnia zawiera wiele krzemianów oraz związków żelaza.
mały|lewo|upright=.5|Daktyl Księżyc Daktyl Podczas przelotu sondy Galileo obok Idy odkryto mały księżyc Daktyl. Jego średnica wynosi 1,5 km, obiega on Idę w odległości ok. 108 km w czasie 1,54 dnia.
Formacje geologiczne na powierzchni Idy i Daktyla Zestawienie znanych i nazwanych oficjalnie formacji na powierzchni 243 Idy i Daktyla.
Nazwy regionów na powierzchni Idy pochodzą od nazwiska odkrywcy Johanna Palisy oraz miejsc, w jakich pracował.
Region Pochodzenie nazwy Palisa Regio Johann Palisa Pola Regio Pula, Chorwacja Vienna Regio Wiedeń
Jedynym nazwanym grzbietem górskim na Idzie jest Townsend Dorsum, od Tima Townsenda, członka zespołu kierującego misją Galileo.
Nazwy kraterów na Idzie zostały zapożyczone od jaskiń na Ziemi:
Krater Nazwa pochodzi od Afon Jaskinia Nowoatońska, Abchazja Atea Jaskinia Atea, Papua-Nowa Gwinea Azzurra Azzurra Grotta, Włochy Bilemot Jaskinia Bilemot, Korea Castellana Grotte di Castellana, Włochy Choukoutien Choukoutien, Chiny Fingal Grota Fingala, Wielka Brytania Kartchner Kartchner Caverns, Arizona, USA Kazumura Jaskinia Kazumura, Hawaje, USA Lascaux Lascaux, Francja Lechuguilla Jaskinia Lechuguilla, Nowy Meksyk, USA Mammoth Mammoth Cave, Kentucky, USA Manjang Jaskinia Manjang, Korea Orgnac Jaskinia Orgnac, Francja Padirac Jaskinia Padirac, Francja Peacock Jaskinia Peacock, Floryda, USA Postojna Postojna, Słowenia Sterkfontein Sterkfontein, Południowa Afryka Stiffe Jaskinia Stiffe, Włochy Undara Jaskinia Undara, Australia Viento Jaskinia Viento, Hiszpania
Kraterom uderzeniowym na powierzchni Daktyla nadano nazwy pochodzące od mitologicznych Daktylów:
Krater Nazwa pochodzi od Acmon Acmon Celmis Celmis
Zobacz też lista planetoid 1–1000 lista ponumerowanych planetoid księżyc planetoidy lista planetoid z księżycami rodzina planetoidy Koronis
Bibliografia
Linki zewnętrzne
USGS: Ida nomenclature USGS: Dactyl nomenclature Informacje o układzie planetoidy (243) Ida z Johnston's Archive
Kategoria:Planetoidy pasa głównego Kategoria:Nazwane planetoidy Kategoria:Rodzina planetoidy Koronis Kategoria:Planetoidy podwójne Kategoria:Planetoidy klasy S Kategoria:Planetoidy odkryte w 1884 roku Kategoria:Planetoidy odwiedzone przez sondy kosmiczne