Láadan – sztuczny język stworzony przez na potrzeby powieści science fiction Native Tongue, opisującej przyszłe społeczeństwo amerykańskiehttps://web.archive.org/web/20031011215759/http://members.rogers.com/kmsperling/laadan/learning.html Podstawy języka láadan (strona w jęz. angielskim).
Fonologia Fonologia láadanu jest dosyć nietypowa.
Tony Láadan jest językiem tonalnym. Używa czterech różnych tonów: lo — // lub //, krótka samogłoska o intonacji niskiej lub średniej, zapisywana pojedynczą literą bez akcentu ló — //, krótka samogłoska o intonacji wysokiej, zapisywana pojedynczą literą z akcentem loó — //, długa samogłoska o intonacji wznoszącej, zapisywana dwiema literami, z których druga jest akcentowana lóo — //, długa samogłoska o intonacji opadającej, zapisywana dwiema literami, z których pierwsza jest akcentowana
Elgin woli opisywać swój język jako zawierający jeden ton (wysoki), a nie cztery. W jej analizie láadan nie dopuszcza podwójnych (długich) fonemów. Tam, gdzie dwie jednakowe samogłoski mogłyby się spotkać w jednym morfemie, jedna z nich jest oznaczana wysokim tonem. Słowa máa i maá są dopuszczalne, ale maa nie. Słowo Láadan ma trzy sylaby: lá- z krótką samogłoską /a/ i wysokim tonem; -a z krótkim /a/ i bez tonu oraz -dan. (Kiedy dodanie afiksu spowodowałoby spotkanie identycznych samogłosek, epentetyczne /h/ zostanie dodane aby uniknąć niedopuszczalnej sekwencji.)
Samogłoski W języku funkcjonuje pięć samogłosek a — //, tylne a e — //, polskie e i — //, między polskimi i a y o — //, wąskie o u — //, polskie u
Spółgłoski Język nie ma spółgłosek /, , , /, obecnych w większości języków naturalnych świata. Dysponuje za to następującymi fonemami: b — // d — // m — // n — // l — // r — // jak w angielskim right? w — //, polskie ł y — //, polskie j h — // jak w angielskim hope sh — //, polskie sz th — // jak w angielskim think zh — //, polskie ż lh — // jak w walijskim llan
Morfologia Láadan jest językiem aglutynacyjnym. W odróżnieniu od wielu języków, gdy płeć osoby/zawodu/funkcji nie jest określona, domyślnie jest to płeć żeńska. Płeć męska jest wskazywana przez sufiks -id, np. thul – „matka/rodzic”, thulid – „ojciec”.
Przypisy
Kategoria:Języki sztuczne