thumb|Adhémar Esmein Adhémar Esmein, właśc. Jean Hippolyte Emmanuel Esmein (ur. 1 lutego 1848 roku w Touvérac, zm. 20 lipca 1913 roku w Paryżu) – francuski prawnik.
Po krótkim okresie wykładania prawa karnego w Douai (w latach 1876–1879), Esmein został profesorem historii prawa i prawa konstytucyjnego w Paryżu. Od roku 1898 aż do śmierci, uczył także prawa kanonicznego w École pratique des hautes études, gdzie był kierownikiem Katedry Nauk Religijnych.
Esmein był autorem wielu podręczników dotyczących historii francuskiego prawa publicznego oraz francuskiego prawa konstytucyjnego, a także wielu monografii na inne tematy, między innymi na temat prawa kanonicznego.
Główne publikacje Histoire de la procédure criminelle en France et spécialement de la procédure inquisitoire depuis le XIIIe jusqu'à nos jours (1882) Études sur les contrats dans le très ancien droit français (1883) Mélanges d'histoire du droit et de critique. Droit romain (1886) Études sur l'histoire du droit canonique privé. Le Mariage en droit canonique (1891) Cours élémentaire d'histoire du droit français à l'usage des étudiants de première année (1892) Histoire du droit français de 1189 à 1814 (1892-1908) Le Serment des accusés en droit canonique (1896) Éléments de droit constitutionnel (1896) Éléments de droit constitutionnel français et comparé (1899) La revue du droit civil (1902) Trois documents sur le mariage par vente (1910) La Vieille Charente, chansons et croquis saintongeais, contes populaires de la Charente (1910) Précis élémentaire de l'histoire du droit français de 1789 à 1814. Révolution, Consulat et Empire (1911)
Bibliografia
Kategoria:Francuscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1913