thumb|120px|Grób Johanna Ornika gefrajtra IR. 47, poległego 13 XII 1914, na cmentarzu nr 8 w Nowym Żmigrodzie

120px|thumb|Franz Kalser von Maasfeld thumb|120px|Kapitan IR. 47 w mundurze służbowym thumb|120px|Kurtka munduru porucznika IR. 47 Styryjski Pułk Piechoty Nr 47 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1682. Swoje święto pułk obchodził 23 marca w rocznicę bitwy pod Novarą stoczonej w 1849 roku. Okręg uzupełnień nr 47 Maribor (niem. Marburg) Słowenia na terytorium 3 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki stalowozielone, guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1816 roku sztab pułk stacjonował w Pradze. W 1873 roku komenda pułku stacjonowała w Klagenfurcie, natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Mariborze. W latach 1903–1911 komenda pułku oraz bataliony 1., 2. i 4. stacjonowały w Gorycji, natomiast 3. batalion w Mariborze, w Słowenii.

W latach 1912–1914 komenda pułku oraz 2. i 4. batalion stacjonowały w Gorycji, natomiast 1. batalion w Quisca, a 3. batalion w Mariborze.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 56 Brygady Piechoty należącej do 28 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 77% – NiemcyInfanterie-Regimenter 1 - 102 as at July 1914.. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 127 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w końcu 1914 roku Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennym nr: 8 w Nowym Żmigrodzie, 22 w Jaśle, 47 w Koniecznej oraz 52 w Zdyni.

Szefowie pułku

Kolejnymi szefami pułku byli: FML Ernst Georg Wallis und Karighmain (1682 – †6 IX 1689), FZM (1805 – †28 VI 1822), FZM Ernst von Hartung (1864–1879), FZM Eduard von Litzelhofen (1879–1883), generał pułkownik Friedrich von Beck-Rzikowsky (od 1883).

Żołnierze Dowódcy pułku płk Franz Neugebauer (1816) płk Lukas nobile de Giorgi (1873) płk Hugo von Leeb (1903) płk Emanuel Piwetz (1904–1906) płk Peter Hofmann (1907) płk (1908–1911 → komendant 12 Brygady Górskiej) płk Richard Mayer (1912–1914)

Oficerowie Karl Maria Wiligut (1907–1918)

Przypisy

Bibliografia

Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914

Kategoria:Austriackie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Gorycji Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Klagenfurcie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Pradze Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1682 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918