thumb|Reprezentacja Białorusi podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Vancouver Białoruś na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – kadra sportowców reprezentujących Białoruś na igrzyskach w 2010 roku w Vancouver.
W reprezentacji znalazło się 55 zawodników – 40 mężczyzn i 15 kobiet. Wzięli oni udział w 28 konkurencjach w sześciu dyscyplinach sportowych – biathlonie, biegach narciarskich, hokeju na lodzie, łyżwiarstwie szybkim, narciarstwie alpejskim i narciarstwie dowolnym. Po raz pierwszy, odkąd Białoruś startuje w igrzyskach jako niezależny kraj, w reprezentacji zabrakło przedstawicieli łyżwiarstwa figurowego i skoków narciarskich.
W gronie 55 powołanych do składu Białorusinów 47 zawodników (33 mężczyzn i 14 kobiet) wystąpiło przynajmniej w jednej konkurencji. Dla 27 z nich występ w Vancouver był zarazem debiutem olimpijskim.
Białorusini zdobyli w Vancouver trzy medale – po jednym z każdego kruszcu. Złoty medal i tytuł mistrza olimpijskiego w skokach akrobatycznych mężczyzn zdobył Alaksiej Hryszyn. Został tym samym pierwszym białoruskim złotym medalistą zimowych igrzysk olimpijskich od początku startów tego państwa. Ponadto srebrny i brązowy medal zdobyli biathloniści – Siarhiej Nowikau w biegu indywidualnym mężczyzn i Darja Domraczewa w biegu kobiet. Zdobyte medale pozwoliły Białorusi na zajęcie siedemnastego miejsca w klasyfikacji medalowej, ex aequo ze Słowacją.
Najmłodszą reprezentantką w kadrze była alpejka Maryja Szkanawa (w dniu otwarcia igrzysk miała 20 lat i 126 dni), natomiast najstarszym – hokeista Aleh Antonienka (38 lat i 231 dni), który pełnił rolę chorążego reprezentacji podczas ceremonii otwarcia igrzysk. Chorążym podczas ceremonii zamknięcia był biegacz narciarski Leanid Karnijenka.
Był to piąty start Białorusi na zimowych igrzyskach olimpijskich od czasu osiągnięcia przez państwo niepodległości. W igrzyskach wystąpił biegacz narciarski Siarhiej Dalidowicz, dla którego był to piąty występ olimpijski w karierze.
Tło startu Występy na poprzednich igrzyskach thumb|Dzmitryj Daszczynski – dwukrotny medalista olimpijski na znaczku pocztowym z 2006 roku Białoruski Komitet Olimpijski został utworzony w marcu 1991. W marcu 1992 został zatwierdzony przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski jako tymczasowy, a we wrześniu 1993 jako pełnoprawny członek. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 w Lillehammer po raz pierwszy Białoruś wystawiła reprezentację jako niezależne państwo po rozpadzie ZSRR. Włącznie do 1988 roku Białorusini startowali w barwach Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, a w 1992 roku – Wspólnoty Niepodległych Państw.
W czterech startach w zimowych igrzyskach olimpijskich w latach 1994–2006 Białorusini zdobyli sześć medali – trzy srebrne i trzy brązowe. Trzy z nich – srebrny i dwa brązowe – wywalczyli w narciarstwie dowolnym, dwa – srebrny i brązowy – w biathlonie, a jeden – brązowy – w łyżwiarstwie szybkim. Do 2006 roku jedynym Białorusinem, który zdobył dwa medale na zimowych igrzyskach, był narciarz dowolny Dzmitryj Daszczynski – wicemistrz olimpijski z Turynu i brązowy medalista z Nagano. Daszczynski wystąpił również w Vancouver, podobnie jak Alaksiej Hryszyn – brązowy medalista z Salt Lake City.
W latach 1994–2006 najliczniejszą reprezentację na zimowych igrzyskach olimpijskich Białoruś wystawiła w Salt Lake City – 64 zawodników. Cztery lata wcześniej skład białoruski liczył 59 zawodników. Białorusini startowali w zawodach olimpijskich w dziesięciu dyscyplinach – biathlonie, biegach narciarskich, hokeju na lodzie, kombinacji norweskiej, łyżwiarstwie figurowym, łyżwiarstwie szybkim, narciarstwie alpejskim, narciarstwie dowolnym, short tracku i skokach narciarskich. We wszystkich czterech igrzyskach znaleźli się reprezentanci kraju w biathlonie, biegach narciarskich, łyżwiarstwie figurowym, łyżwiarstwie szybkim, narciarstwie dowolnym i skokach narciarskich.
Szanse medalowe Przed rozpoczęciem igrzysk olimpijskich w Vancouver w gronie białoruskich pretendentów do medalu wymieniani byli Darja Domraczewa (biathlon) i Anton Kusznir (narciarstwo dowolne). Nadzieja na medal Domraczewej wynikała z faktu, że plasowała się w czołowej dziesiątce klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w biathlonie. W sezonie olimpijskim raz stanęła na podium zawodów PŚ – 2 grudnia 2009 w Östersund zajęła trzecie miejsce w biegu indywidualnym na 15 kilometrów. Kusznir natomiast w sezonie olimpijskim wygrał cztery z sześciu zawodów Pucharu Świata w skokach akrobatycznych, raz był drugi i raz trzeci, dzięki czemu zdobył Małą Kryształową Kulę w tej konkurencji. Był również liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w narciarstwie dowolnym po 20 konkursach.
W 2009 roku rozegrane zostały mistrzostwa świata we wszystkich dyscyplinach, w których Białorusini wzięli udział na igrzyskach w Vancouver. Podczas biathlonowych mistrzostw świata w Pjongczangu trzykrotnie reprezentantki Białorusi uplasowały się w pierwszej dziesiątce zawodów indywidualnych – Darja Domraczewa zajęła piąte miejsce w biegu pościgowym i szóste miejsce w biegu masowym, a Wolha Nazarawa była dziewiąta w sprincie. Ponadto białoruska sztafeta kobiet (w składzie Kalinczyk, Domraczewa, Nazarawa, Skardzina) osiągnęła czwarte miejsce, a sztafeta mieszana (Nazarawa, Domraczewa, Waliullin, Nowikau) – dziewiąte miejsce.
Na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Libercu jedynym zawodnikiem z Białorusi, który zajął miejsce w pierwszej dziesiątce zawodów indywidualnych, został Siarhiej Dalidowicz, który był piąty w biegu masowym na 50 kilometrów stylem dowolnym. Dodatkowo w konkurencji sztafet 4×5 km kobiet Białoruś (w składzie Wolha Wasilonak, Alena Sannikawa, Kaciaryna Rudakowa, Wiktoryja Łapacina) została sklasyfikowana na dziesiątej pozycji.
Na mistrzostwach świata w hokeju na lodzie elity w Bernie i Kloten reprezentacja Białorusi dotarła do fazy play-off. W ćwierćfinale przegrała z Rosją 3:4 i w efekcie zajęła ósme miejsce w tabeli końcowej. Indywidualną nagrodę dla najlepszego bramkarza całego turnieju zdobył reprezentant Białorusi – Andrej Mezin.
Szóste miejsce w skokach akrobatycznych na mistrzostwach świata w narciarstwie dowolnym w Inwashiro osiągnął Anton Kusznir. Był to jedyny start na tych mistrzostwach, podczas którego reprezentant Białorusi uplasował się w pierwszej dziesiątce. Reprezentanci Białorusi uczestniczyli również w mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Val d’Isère oraz w mistrzostwach świata w łyżwiarstwie szybkim na dystansach w Richmond, jednak w żadnej konkurencji nie zajęli miejsca w pierwszej dziesiątce.
Kwalifikacje i wybór reprezentacji olimpijskiej W maju 2009 dyrektor departamentu w białoruskim Ministerstwie Sportu – Mikałaj Babiec – ocenił, że podczas igrzysk w Vancouver białoruska reprezentacja będzie zawierała ok. 50 sportowców. Już wówczas kwalifikację olimpijską wywalczyli hokeiści, dziesięcioro biathlonistów i pięcioro narciarzy dowolnych. Dodatkowo o prawo startu w igrzyskach olimpijskich wciąż starali się reprezentanci Białorusi w sześciu dyscyplinach sportowych – narciarstwie alpejskim, kombinacji norweskiej, łyżwiarstwie szybkim, łyżwiarstwie figurowym, short tracku i biegach narciarskich.
Hokeiści zakwalifikowali się do turnieju olimpijskiego dzięki zajęciu dziewiątego miejsca w liście rankingowej IIHF w 2008 roku. Biathloniści uzyskali prawo startu w igrzyskach olimpijskich dzięki osiągniętym czasom podczas mistrzostw świata w 2008 i kwotom przysługującym z zajętych na mistrzostwach lokat. Narciarze dowolni uzyskali awans na igrzyska na podstawie Światowej Listy Rankingowej uwzględniającej pozycje zajmowane w konkursach Pucharu Świata i mistrzostwach świata w sezonach 2008/2009 i 2009/2010 osobno dla poszczególnych konkurencji.
Biegacze i biegaczki narciarskie zdobyli trzy miejsca dzięki pozycjom w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2009/2010. Pozostałe miejsca uzyskali dzięki zdobyciu 300 punktów na liście FIS oraz dzięki przydziałom nierozdzielonych kwot narodowych.
Kwalifikację wywalczyły dwie narciarki alpejskie. Kwotę narodową dla Białorusi określono na podstawie punktów na liście FIS na koniec okresu kwalifikacyjnego (jedno miejsce na podstawie kryterium – 120 punktów w konkurencji, drugie miejsce na podstawie kryterium – 140 punktów w dyscyplinie i uczestnictwo w mistrzostwach świata w 2009 roku).
Kwoty dla łyżwiarzy szybkich i specjalistów short tracku przydzielane były na podstawie specjalnej klasyfikacji kwalifikacyjnej utworzonej na bazie wybranych przez federację zawodów Pucharu Świata na dystansach olimpijskich, osobno dla każdej konkurencji. Z Białorusinów kwalifikację zdobyła Swiatłana Radkiewicz, która osiągnęła minimum olimpijskie (czas 39,5 sekundy) w biegu na 500 metrów. Białorusinka dokonała tego w zawodach kwalifikacyjnych w ramach Pucharu Świata w Salt Lake City w grudniu 2009, w których uzyskała czas 38,53 sekundy. O kwalifikację olimpijską walczyła również inna panczenistka – Anżalika Kaciuha, a także specjaliści short tracku – Julia Pawłowicz-Jelsakowa (reprezentantka Białorusi na igrzyskach w Turynie), Wiera Antonienka, Alaksandr Antonienka i Siergiej Jakuszkow. Nie osiągnęli oni wymaganych minimów podczas konkursów kwalifikacyjnych i nie awansowali na igrzyska.
O możliwość startu w igrzyskach olimpijskich ubiegał się łyżwiarz figurowy – Alaksandr Kazakou. Nie znalazł się na liście podstawowej, która uzyskała prawo startu w igrzyskach. Zajmował natomiast pierwsze miejsce na liście rezerwowej wśród solistówW przypadku, gdyby któryś z krajów z listy podstawowej zrezygnował z uczestnictwa w igrzyskach, Białorusin zostałby zakwalifikowany.. O kwalifikację starał się występujący w Pucharze Świata 2009/2010 dwuboista klasyczny – Iwan Sobolew. Nie zakwalifikował się na igrzyska – po ogłoszeniu przez FIS kwot narodowych dla poszczególnych państw Białoruś zajęła szesnaste miejsce na liście rezerwowejAby uzyskać awans na igrzyska szesnaście wyżej sklasyfikowanych miejsc dla innych krajów musiałoby zostać zwolnionych..
Pierwotnie w składzie białoruskiej reprezentacji hokejowej mieli znaleźć się gracze NHL – Andrej Kascicyn i Michaił Hrabouski, a także Andrej Antonau, Andrej Baszko, Wadzim Suszko i Alaksandr Syrej. Z powodu kontuzji nie pojechali oni jednak do Vancouver w roli zawodników (Kascicyn i Antonau byli rezerwowymi), a na ich miejsce powołano Siarhieja Kołasaua, Andreja Karaua, Alaksandra Makryckiego, Dzmitryja Mialeszkę, Alaksandra Radzinskiego i Kanstancina Zacharaua.
Ostateczny, 55-osobowy skład białoruskiej reprezentacji, składający się także z zawodników rezerwowych, oficjalnie ogłoszono na początku lutego 2010 roku, na krótko przed rozpoczęciem zimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver.
Nagrody finansowe W październiku 2006 roku prezydent Białorusi – Alaksandr Łukaszenka – zwiększył dotychczasowe nagrody finansowe dla białoruskich medalistów olimpijskich. Jeszcze podczas zimowych igrzysk w Turynie nagrodami dla Białorusinów było: 60 000 dolarów za złoty, 30 000 za srebrny i 20 000 za brązowy medal. Począwszy od letnich igrzysk w Pekinie za zwycięstwo w zawodach olimpijskich Białorusini otrzymywali 100 000 dolarów, za drugie miejsce – 50 000, a za trzecie – 20 000. Dodatkowo nagrody dla medalistów zostały zwolnione z obowiązku opłacania podatku dochodowego.
Znaczki okolicznościowe
W styczniu 2010 Biełposzta wydała serię znaczków okolicznościowych z okazji igrzysk w Vancouver. Znaczki sprzedawane były w formie bloczków po sześć sztuk w każdym. Na jednym ze znaczków zaprezentowane zostało logo igrzysk, na pozostałych dyscypliny sportowe – hokej na lodzie, narciarstwo dowolne (skoki akrobatyczne), biegi narciarskie i dwukrotnie biathlon. Projekt znaczków był autorstwa Maryi Płachtniuk i Iwana Łukina. Łączny nakład wyniósł 20 000 bloczków o rozmiarach 132x71 mm. Sprzedawane były w cenie 3000 rubli białoruskich.