Eparchia tulska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej obecnym zwierzchnikiem jest od 2002 arcybiskup Aleksy (Kutiepow), zaś katedrą – sobór Wszystkich Świętych w Tule. Od grudnia 2011 wchodzi w skład metropolii tulskiej.
Samodzielna eparchia ze stolicą w Tule istniała od 31 grudnia 1799. Jej pierwszym biskupem został Metody (Smirnow). Została wyodrębniona ukazem carskim z eparchii moskiewskiej. Przed rewolucją październikową na jej terenie było czynnych 1089 cerkwi i kaplic, w tym trzy świątynie na prawach soboru. Po 1917 niemal wszystkie cerkwie i klasztory na obszarze eparchii zostały zamknięte, szereg świątyń zniszczono. Metropolita tulski i bielowski Juwenaliusz (Masłowski) został aresztowany przez władze stalinowskie i rozstrzelany. W momencie rozpadu ZSRR na terenie eparchii działały 32 cerkwie. W 2009 czynnych było 146 parafii, w których pracę duszpasterską prowadziło 231 kapłanów.
W 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wyodrębnił z terytorium eparchii tulskiej i bielowskiej odrębną eparchię bielowskąСвященный Синод завершил первый день работы в обновленной рабочей резиденции Патриарха Московского и всея Руси в Даниловом монастыре.
Ponadto na terenie eparchii działało (przed wydzieleniem eparchii bielowskiej) 5 monasterów męskich i 4 żeńskie. Po dokonaniu podziału, w eparchii tulskiej pozostało 5 monasterów (2 męskie i 3 żeńskie). Obecnie (2022) w skład eparchii wchodzi 10 dekanatów.
Zwierzchnicy Godność biskupa tulskiego pełnili następujący hierarchowieТульская епархия: Metody (Smirnow) 1799–1803 Ambroży (Protasow) 1804–1816 Szymon (Kryłow-Płatonow) 1816–1818 Abraham (Szumilin) 1818–1821 Damaskin (Rossow) 1821–1850 Dymitr (Murietow) 1851–1857 Aleksy (Rżanicyn) 1857–1860 Nikanor (Pokrowski) 1860–1893 Ireneusz (Orda) 1893–1896 Pitirim (Oknow) 1896–1904 Laurenty (Niekrasow) 1904–1908 Parteniusz (Lewicki) 1908–1917 Juwenaliusz (Masłowski) 1917–1920 Ignacy (Sadkowski) 1920–1923, locum tenens Mikołaj (Mogilewski) 1923–1925, locum tenens Borys (Szipulin) 1927–1935, w latach 1927–1934 nie spełniał de facto obowiązków, w 1934 locum tenens – Płaton (Tichomirow) Onezym (Pyłajew) 1933–1937 Apollo (Rżanicyn) 1937 Aleksy (Siergiejew) 1940–1941, 1943–1944 locum tenens Witalis (Wwiedenski) 1944–1946 Antoni (Marcenko) 1946–1952 Sergiusz (Łarin) 1952–1954 Antoni (Krotiewicz) 1954–1961 Pimen (Izwiekow) 1961 Aleksy (Konoplow) 1961–1966 Bartłomiej (Gondarowski) 1966–1969 Juwenaliusz (Pojarkow) 1969–1977 Wiktoryn (Bielajew) 1977–1978 German (Timofiejew) 1978–1986 Maksym (Krocha) 1986–1989 Serapion (Fadiejew) 1989–1999 Cyryl (Nakonieczny) 2000–2002 Aleksy (Kutiepow) od 2002
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona eparchii (ros.) Eparchia w bazie danych patriarchatu
!