Annunzio Paolo Mantovani (ur. 15 listopada 1905 w Wenecji, zm. 29 marca 1980 w Tunbridge Wells w Kent) – brytyjski skrzypek, pianista, kierownik orkiestry, dyrygent i kompozytor pochodzenia włoskiego.
W 1925 założył swoją pierwszą orkiestrę w hotelu Metropole w Londynie, na początku lat 30. – Tipica Orchestra. Karierę zawodową rozpoczął mając 17 lat. Pierwszy raz publicznie wystąpił w 1934. W l. 1935–1936 nagrywał dla wytwórni Regal Zonophone. W latach 50. i 60. kierował słynną angielską Mantovani Orchestra, z którą stworzył w muzyce rozrywkowej swój własny styl w ramach sweet music, oparty na specyficznym śpiewnym brzmieniu rozbudowanej sekcji smyczkowej.
W latach 1955–1966 na listach przebojów znalazło się 28 jego albumów. Był pierwszym muzykiem, którego platynowy album stereo został sprzedany w nakładzie miliona egzemplarzy. W 1956 otrzymał nagrodę Ivor Novello Awards za wkład w muzykę popularną. W 1966 otrzymał „diamentową nagrodę” za łączną sprzedaż 50 milionów płyt.
Do największych przebojów w repertuarze Mantovani Orchestra należały: Charmaine, Moulin Rouge, Wyoming, Greenleeves, Red Sails in the Sunset, Serenade in the Night.
Wybrane płyty Mantovani Plays the Music of Irving Berlin (1956) The American Scene (1960) Themes from Broadway (1961) American Waltzes (1962)
Bibliografia W. Panek, Encyklopedia muzyki rozrywkowej, Warszawa 2000. R. Waschko, Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy muzycy popowi Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Brytyjscy dyrygenci Kategoria:Brytyjczycy pochodzenia włoskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wenecji Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Brytyjscy zdobywcy platynowych płyt