Doktryna polityki zagranicznej to generalna zasada określająca kierunek i sposób prowadzenia polityki zagranicznej państwa.
Doktryna taka często jest konstruowana przez politycznych liderów (prezydenta, premiera) bądź też ministra spraw zagranicznych i określana nazwiskiem swego twórcy. Na przykład uzasadniana przez Richarda Nixona potrzeba stopniowego wycofywania wojsk amerykańskich z Wietnamu została nazwana doktryną Nixona. Nie wszędzie jednak stosuje się ten sposób rozróżniania doktryn. Na przykład w Chinach są one oznaczane numerami.
Celem doktryny polityki zagranicznej jest ustalenie reguł rządzących stosunkami z innymi państwami. Reguły te umożliwiają z kolei rządowi rozwiązywanie spornych kwestii i wyjaśnianie opinii publicznej w kraju i zagranicą takich, a nie innych działań państwa na arenie międzynarodowej. Słowo doktryna nie narzuca pejoratywnych konotacji; szczególnie nie powinno być mylone z dogmatem.
Argentyna Doktryna Drago
Chiny
Jeden kraj, dwa systemy
Ekwador
Doktryna Tobara
Meksyk Doktryna Juáreza Doktryna Estrady
Niemcy Doktryna Hallsteina Doktryna Ulbrichta
Polska
Doktryna Giedroycia-Mieroszewskiego Międzymorze
ZSRR/Rosja Doktryna Breżniewa Doktryna Falina-Kwicińskiego Doktryna Primakowa Doktryna Sinatry Finlandyzacja Pokojowe współistnienie
Stany Zjednoczone 1823: Doktryna Monroego 1932: Doktryna Stimsona 1947: Doktryna Trumana 1957: Doktryna Eisenhowera 1961: Doktryna Kennedy’ego 1965: Doktryna Johnsona 1969: Doktryna Nixona 1975: Doktryna Forda 1980: Doktryna Cartera 1981: Doktryna Kirkpatrick 1985: Doktryna Reagana 1990: Doktryna Powella 1999: Doktryna Clintona 2002: Doktryna Busha
!