120px|thumb|Kapitan IR. 25 w mundurze służbowym 120px|thumb|Kurtka munduru gefrajtra IR. 25 Węgierski Pułk Piechoty Nr 25 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1672. Okręg uzupełnień nr 25 Łuczeniec (ówcześnie węg. Losoncz) na terytorium 6 Korpusu. Swoje święto obchodził 21 maja, w rocznicę bitwy pod Aspern stoczonej w 1809 roku. Kolory pułkowe: Popielaty (aschgrau), guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku znajdował się w Pradze, natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Łuczeńcu. W 1889 roku pułk stacjonował w Wiedniu z wyjątkiem 1. batalionu, który załogował w Łuczeńcu.

W 1901 pułk (bez 2. batalionu) został przeniesiony do Łuczeńca i włączony w skład 53 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion został detaszowany do Goražde i podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty.

W latach 1908–1914 pułk stacjonował w Łuczeńcu, z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Goražde.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 53 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany dowódcy 7 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 56% – Węgrzy, 41% – Słowacy, 3% – inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 125 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej, pułk walczył z Rosjanami w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 145 Gromnik i 192 Lubcza.

Właściciele i szefowie pułku Kolejnymi właścicielami i szefami pułku byli: FM Johann Carl Serenyi (1672 – †1690), FML Franz Julius von Zedtwitz (1808), FZM Thiery de Vaux (1809 – †4 IV 1820) FZM Werner von Trapp (1823 – †1842), FZM Gustav von Wocher zu Oberlochau und Hausen (1842 – †25 III 1858), FML Johann Heinrich Anton Fidel Salis-Zizers (†3 VI 1858), tytularny FZM Lazarus von Mamula (1858 – †12 I 1878), tytularny FZM Vinzenz Pürcker von Pürkhain (1878 – †15 V 1901), generał kawalerii Hermann von Pokorny (od 1901).

Żołnierze Dowódcy pułku płk Emanuel Fritsch (1873 – 1874 → komendant 2 Brygady Piechoty XXIX Dywizji Piechoty) płk Adolpf Lang von Waldthurm (1874 – ) płk Gustav Basler ( – 1899 → dowódca 63 Brygady Piechoty) płk Karl Leeb (1899 – 1904 → komendant 2 Brygady Górskiej) płk Paul Lippa (1904 – 1 V 1907 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora) płk Rudolf Braun (1907 – 1911 → dowódca twierdzy Trebinje) płk Ladislaus Horváth (1911 – 1914 → dowódca 27 Brygady Piechoty)

Oficerowie pułku płk Antoni Capiński

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914

Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Pradze Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Łuczeniec Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1672 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918