120px|thumb|Szef pułku FZM Paul Friedrich von Ajroldi Węgierski Pułk Piechoty Nr 23 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1814. Kolory pułkowe: wiśniowy (kirschrot), guziki srebrne. Okręg uzupełnień nr 23 Sombor (węg. Zombor) na terytorium 4 Korpusu. Od 1888 roku pułk nosił imię marszałka polnego Ludwika Wilhelma Badeńskiego.
Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Peszcie, a komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Zomborze. W latach 1903–1905 komenda pułku razem z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Budapeszcie, 4. batalion w Zomborze, a 2. batalion był detaszowany na terytorium 15 Korpusu do Bijeljinie (Bjelina). Pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 63 Brygady Piechoty należącej do 32 Dywizji Piechoty. Natomiast detaszowany 2. batalion wchodził w skład 11 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty.
W 1909 roku pułk (bez 4. batalionu) stacjonował w Sarajewie, na terytorium 15 Korpusu, i wchodził w skład 10 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty. Czwarty batalion pozostawał w okręgu uzupełnień, w Zomborze, i nadal wchodził w skład 63 Brygady Piechoty należącej do 32 Dywizji Piechoty.
W latach 1910–1914 pułk stacjonował w Budapeszcie z wyjątkiem 4. batalionu, który załogował w Zomborze.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 63 Brygady Piechoty należącej do 32 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 34% – Niemcy, 52% – Węgrzy, 14% – inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 123 pułkowi piechoty.
W czasie wojny pułk walczył z Rosjanami w 1914 i 1915 roku w Kongresówce i w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych: w Kotowicach, nr 255 w Wietrzychowicach i nr 310 w Leszczynie oraz na cmentarzu w Zawierciu.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FZM Paul Friedrich von Ajroldi (1850 – †3 VII 1882), FZM Josef von Döpfner (1883 – †16 XI 1891).
Dowódcy pułku 1873 – płk Hieronymus Graf Zedtwitz 1903–1906 – płk Wilhelm Buschek 1907–1910 – płk Anton Babich von Lovinac 1911–1914 – płk Wilhelm von Pflanzer
Przypisy
Bibliografia
Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Sarajewie Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Bijeljina Kategoria:Sombor Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1814 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918