Maria Dunin-Kozicka z domu Izbicka (ur. 12 października 1877 w Odessie, zm. 12 stycznia 1948 w Krakowie) – polska powieściopisarka i nowelistka.
Córka zesłańca; po ślubie zamieszkała w majątku Lemieszówka w powiecie taraszczańskim na dzisiejszej Ukrainie. Udzielała się w Radzie Okręgowej Stowarzyszeń Pomocy Ofiarom Wojny. W 1918 roku zmuszona przenieść się do Kijowa, a w dalszych etapach – do Odessy i Warszawy. Tamteż debiutowała i kontynuowała pracę twórczą, w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Po upadku powstania warszawskiego przeniosła się do Krakowa.
Wybrane dzieła 1925: Burza od Wschodu 1928: Rok 1917 1930: Dziedzice myśli Antologia polskiej literatury kresowej XX wieku (antologia; wraz z Stanisław Baliński, Zofia Bohdanowiczowa, Stefan Borsukiewicz i inni) Ania z Lechickich Pól – Dzieciństwo Ania z Lechickich Pól – Młodość Ania z Lechickich Pól – Miłość Ani
Przypisy
Linki zewnętrzne Burza od Wschodu. Wspomnienia z Kijowszczyzny Ania z Lechickich Pól - Dzieciństwo Ania z Lechickich Pól - Młodość Ania z Lechickich Pól - Miłość Ani
Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1948