Eugeniusz Przysiecki (ur. 14 lutego 1910 w Moskwie, zm. 23 kwietnia 1943) – pilot sportowy i instruktor, pilot doświadczalny, podczas II wojny kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, lekarz z wykształcenia.
Życiorys Urodził się w Moskwie, w rodzinie Stanisława (1887–1966), kapitana rezerwy, kawalera Orderu Virtuti Militari, i Janiny z domu Dryżakowej (1888–1964).
Z lotnictwem związany od 1929 roku. Uczestniczył w wielu zawodach lotniczych o charakterze sportowym, zajmując wysokie lokaty. W 1934 roku startował w międzynarodowych zawodach Challenge 1934 (jako mechanik w załodze z kpt. Andrzejem Włodarkiewiczem – załoga nie ukończyła zawodów z powodu uszkodzenia silnika samolocie PZL.26).
Po ukończeniu studiów medycznych nie podjął się praktyki lekarskiej, lecz we wrześniu 1937 roku przyjął posadę pilota doświadczalnego w DWL-RWD, gdy do PLL LOT odszedł poprzedni pilot doświadczalny Wytwórni Aleksander Onoszko. Brał udział w oblotach: RWD-14 CzaplaNa trzecim prototypie tego samolotu miał wypadek podczas próby nurkowania – uratował się skacząc na spadochronie. RWD-15 (w tym wersji przeznaczonej do lotu rajdowego do Australii dla S. Karpińskiego)Lot się nie odbył z powodu napiętej sytuacji międzynarodowej na wiosnę 1939 roku. RWD-16 bis (pierwszy oblot) RWD-17W (pierwszy oblot) RWD-19 (pierwszy oblot) RWD-20 RWD-21 (pierwszy oblot) RWD-23 (pierwszy oblot)
Wielokrotnie prezentował samoloty zarówno w Polsce jak i za granicą. Latał z pasją, potrafiąc wykazać zalety prezentowanych maszynPrzysiecki dokonuje cudów na RWD-23, kręci korkociąg do trzydziestu metrów, wisi w wertykalnych wirażach nad samym lotniskiem. Jego żółta maszyna trzyma się w powietrzu w nieprawdopodobny wprost sposób, wreszcie siada prawie bez wybiegu. Dla pilotów ten numer programu był największą atrakcją Zob. Andrzej Glass: Polskie Konstrukcje Lotnicze do 1939 roku. T. II. S. 127..
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 i 12. lokatą w korpusie oficerów rezerwy zdrowia, grupa lekarzy.
Podczas II wojny światowej walczył m.in. w składzie dywizjonu 300 "Ziemi Mazowieckiej". Poległ wraz z całą załogą nocą 23 kwietnia 1943 roku w locie bojowym (zrzucanie min przeciw okrętom podwodnym u wejścia do portu St. Nazaire) pilotując samolot Wellington Mk X. Pochowany na cmentarzu La Baule-Escoublac (Francja).
Eugeniusz był żonaty z Wiolantą (1909–1994), córką generała Wiktora Thommée, z którą miał syna Krystiana (1937–2005).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 19 sierpnia 1942 Medal Lotniczy dwukrotnie
Przypisy
Bibliografia Olgierd Cumft i Hubert Kazimierz Kujawa, Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. I, s. 449. . Andrzej Glass Polskie Konstrukcje Lotnicze do 1939 roku. T. II. Stratus 2007, s. 127. Leszek Dulęba, Andrzej Glass: Samoloty RWD. WKIł 1983.
Linki zewnętrzne http://rwd-dwl.net/pracownicy/przysiecki/index.htm
Eugeniusz Przysiecki: Rola sportu w ćwiczeniu dyspozycyj psychicznych niezbędnych w nauce pilotażu (1936) w bibliotece Polona
Kategoria:Kapitanowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym (dwukrotnie) Kategoria:Piloci doświadczalni Kategoria:Podporucznicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy piloci bombowi Kategoria:Polscy piloci sportowi Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1943