Jadwiga Honowska (ur. 3 czerwca 1904 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 19 sierpnia 1928 w Tatrach, pochowana w Zakopanem) – polska taterniczka.
Była córką malarki Marii Honowskiej (1878-1960)portret Jadwigi autorstwa matki, z wykształcenia matematyczką, studia ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim w 1928 roku. Taternictwo zaczęła aktywnie uprawiać w 1924 roku, najczęściej wspinała się z Alfredem i Janem Alfredem Szczepańskimi. W związku z toczącą się wówczas dyskusją na temat samodzielnego taternictwa kobiecego, zaczęła wspinać się w zespołach kobiecych m.in. z Zofią Czarkowską i Heleną DębińskąMłoda pionierka w polskich Tatrach + zdjęcie. Latem 1928 roku wybrała się w góry wraz z Zofią Krókowską z zamiarem przejścia drogi Häberleina na południowej ścianie Ostrego Szczytu. Po pokonaniu głównych trudności, jedna z taterniczek odpadła od ściany, czego konsekwencją było wyrwanie się haka asekuracyjnego. Obie taterniczki zginęły na miejscukrótka biografia. Pochowana została na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw. L-5-3)śp. Jadwiga Honowska. mały|Grób Jadwigi Honowskiej na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkowe przejście północnej ściany Koziego Wierchu, przejście południowo-zachodniej ściany Kieżmarskiego Szczytu, przejście północno-zachodniej ściany Galerii Gankowej, przejście południowej ściany Zamarłej Turni, pierwsze wejście zimowe na Mały Kołowy Szczyt.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Zmarli w górach Kategoria:Ludzie urodzeni w Aleksandrowie Łódzkim Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem