Carl Fürstner (ur. 7 czerwca 1848 w Strasburgu, zm. 25 kwietnia 1906 w Strasburgu) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys Studiował medycynę na Uniwersytecie w Würzburgu i Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie gdzie w 1871 otrzymał tytuł doktora medycyny. W 1872 został asystentem w Instytucie Patologii Uniwersytetu w Greifswaldzie. Następnie pracował u Carla Westphala w klinice psychiatrycznej Charité.
W 1878 otrzymał nowo utworzoną katedrę psychiatrii Uniwersytetu w Heidelbergu. W 1890 otrzymał katedrę Uniwersytetu w Strasburgu, podczas gdy w Heidelbergu zastąpił go Emil Kraepelin. Asystentem Fürstnera był Alfred Hoche.
Fürstner zajmował się neuropatologią i neuroanatomią, jego prace dotyczyły porażenia postępującego, lokalizacji guzów mózgu, psychoz poporodowych, glejakowatości kory mózgu i krwotocznego zapalenia opon mózgowych. Jego dysertacja doktorska Zur Streitfrage über das Othaematom dotyczyła krwiaka ucha środkowego, schorzenia wiązanego niegdyś z chorobami psychicznymi i neurologicznymi.
Wybrane prace Zur Streitfrage über das Othämatom. (1872) Ueber Puerperalpsychosen Zur elektrischen Reizung der Hirnrinde Ueber Pachymeningitis haemorrhagica Ueber eine eigenthümliche Sehstörung bei der Paralyse Zur Behandlung der Alkoholisten Weitere Mittheilung über Sehstörung der Paralytiker Wie kann den Geisteskranken von Aerzten und Laien geholfen werden? Berlin 1898
Przypisy
Bibliografia Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin, Wien 1901, ss. 570-571
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Würzburgu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1906