Sadów (śl. Sodowje, niem. Sodow) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Koszęcin. W latach 1945–55 siedziba gminy Sadów.
Nazwa Nazwa pochodzi od słowa sad oznaczającej miejsce porośnięte drzewami owocowymi. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę miejscowości wymienia Sadow podając jej znaczenie "Gartenland" czyli w języku polskim "ziemia ogrodów". Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Sodow i utraciła swoje pierwotne znaczenie.
W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol."Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego") miejscowość wymieniona jest pod nazwą SadoweLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889.
Polską nazwę Sadów śląską Sodów oraz zgermanizowaną nazwę Sodow wymienia również w 1896 roku śląski pisarz Konstanty DamrotKonstanty Damrot, "Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung : mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen : Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde", Verlag von Felix Kasprzyk, Beuthen 1896.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Sadów SIMC Nazwa Rodzaj 1002900 Kopce (hist. Kopca) część wsi1002923 Podlesie (niem. Waldhof) część wsi
Historia Od końca XVIII w. wieś Sadów Dolny posiadała własna pieczęć gminną z wizerunkiem kościoła z wieżą – widok z boku, z frontem i wieżą po lewej stronie, natomiast Sadów Górny z wizerunkiem: po prawej drzewo liściaste, po lewej zwrócony ku niemu kogut (?).
Podczas niemieckiego spisu powszechnego w 1910 roku z ogółem 630 mieszkańców 586 zadeklarowało język polski jako ojczysty, a 44 język niemiecki.
W ramach plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 roku w Sadowie 304 głosów oddano za pozostaniem w Niemczech, a 149 za przyłączeniem do PolskiWyniki plebiscytu na Górnym Śląsku, Stefan Dziewulski, odbytka z "ekonomisty", Warszawa 1922 .
Zabytki Na terenie wsi znajduje się gotycki murowany kościół św. Józefa, konsekrowany w 1331 roku. Jest on jednym z najstarszych kościołów na Śląsku. Do parafii należą obecnie miejscowości Wierzbie, Droniowice oraz Harbułtowice. Wcześniej, do 1869 roku należały do niej 34 miejscowości m.in. Koszęcin, Boronów, Rusinowice i Olszyna wraz z otaczającymi je siołami. Parafia sadowska wzmiankowana była już w połowie XIII wieku.
Wybudowana przy kościele w XVII wieku dzwonnica znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego. W dzwonnicy wisi pięć dzwonów, jeden z roku 1486, drugi z XVII wieku (oba wyłączone z eksploatacji) i trzy z 1994 roku.
W miejscowości znajdują się także: Szkoła podstawowa i przedszkole, Jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, założona w 1925 r., Klub sportowy LKS Pokój Sadów, Dwa pomnikowe głazy narzutowe, jeden z nich określany jest mianem Pomnik Schilla, Boisko do piłki nożnej.
Zobacz też
Parafia św. Józefa w Sadowie
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Kategoria:Sadów