Wilga zielonawa (Oriolus flavocinctus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), zamieszkujący północną Australię, południową Nową Gwineę i niektóre sąsiednie wyspy. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka Zwykle wyróżnia się sześć podgatunków Oriolus flavocinctus: O. flavocinctus migrator E. Hartert, 1904 – Romang, Leti i Moa (wschodnie Małe Wyspy Sundajskie) O. flavocinctus muelleri (Bonaparte, 1850) – południowo-środkowa Nowa Gwinea i Wyspy Aru O. flavocinctus flavocinctus (P.P. King, 1826) – północna Australia O. flavocinctus tiwi Schodde & I.J. Mason, 1999 – Bathurst i Wyspa Melville’a O. flavocinctus flavotinctus Schodde & I.J. Mason, 1999 – półwysep Jork O. flavocinctus kingi – północno-wschodni Queensland. Niektórzy autorzy nie uznają podgatunków migrator i muelleri i włączają te populacje do podgatunku nominatywnego.

Występowanie Lasy deszczowe, lasy galeriowe, namorzyny, przybrzeżne zarośla, bagna i ogrody w północnej Australii oraz na południowej Nowej Gwinei i niektórych sąsiednich wyspach.

Cechy gatunku Brzuch i klatka piersiowa, podobnie jak głowa, są żółto-zielone lub oliwkowozielone, skrzydła nieco ciemniejsze. Pióra mają białe zakończenia, a sterówki oprócz tego są pośrodku ciemne. Wilga zielonawa ma pomarańczowy dziób, czerwonawo-brązowe tęczówki oraz ciemnoszare nogi i stopy.

Długość ciała waha się od 25 do 30 centymetrów. Masa ciała: samce 83–125 g, samice 73–116 g.

Wilgi zielonawe zazwyczaj przebywają samotnie lub w parach, ale po okresie rozrodczym czasami łączą się w niewielkie grupy. Ptaki te trudno zauważyć wśród liści ze względu na zielone ubarwienie.

Lęgi mały|250px|Wilga zielonawa w gnieździe Sezon lęgowy trwa od sierpnia do stycznia, niekiedy także w lutym–marcu i lipcu. Gniazdo w kształcie głębokiej czarki zbudowane jest z traw, włókien kory, liści, gałązek i wąsów czepnych winorośli, zawieszone od 2 do 20 metrów nad ziemią pomiędzy ulistnionymi gałęziami, z dala od pnia. Samica składa 2–3 jaja.

Status zagrożenia IUCN uznaje wilgę zielonawą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.

Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wilgowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Fauna Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1826 roku