Myszołów krótkoogonowy (Buteo brachyurus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), żyjący na terenach od Florydy i Meksyku po środkową Amerykę Południową.
Systematyka Dawniej bywał umieszczany w monotypowym rodzaju Buteola. Za podgatunek myszołowa krótkoogonowego uznawano blisko spokrewnionego myszołowa białogardłego (B. albigula), obecnie klasyfikowanego jako odrębny gatunek.
Wyróżnia się dwa podgatunki B. brachyurus, różniące się szczegółami anatomicznymi ogona i barwą szyi: B. brachyurus fuliginosus – południowa Floryda (USA), Meksyk do Panamy. B. brachyurus brachyurus – Ameryka Południowa od Kolumbii po Paragwaj i północną Argentynę.
Morfologia 240px|mały|lewo|Myszołów krótkoogonowy w locie (odmiana jasna) Myszołów krótkoogonowy jest jednym z mniejszych przedstawicieli swojego rodzaju. Mierzy 39–44 cm, waży ok. 0,4–0,5 kg, a rozpiętość jego skrzydeł waha się od 83 do 103 cm (samice są większe od samców). Upierzenie jest brązowe, jaśniejsze u młodych osobników, dziób żółtoczarny, łapy żółtawe. Wbrew nazwie posiadają ogon o przeciętnej dla tego rodzaju długości.
Spotykane są dwie odmiany – jasna i ciemna, bez form pośrednich.
Tryb życia Występuje w wielu różnorodnych wilgotnych siedliskach, w tym lasach i na ich obrzeżach, w lasach wtórnych, na otwartej przestrzeni i na sawannach z rozproszonymi drzewami i zadrzewieniami, zwykle w pobliżu wody. Najbardziej aktywny jest o świcie i zmierzchu. Mięsożerny, żywi się głównie ptakami, ale zjada również gryzonie, jaszczurki, żaby, węże i owady.
Rozmnażanie Myszołowy krótkoogonowe rozmnażają się raz w roku. Ich sezon godowy trwa od stycznia do czerwca. Ptaki są najprawdopodobniej monogamiczne. Po godach samica buduje z patyków duże gniazdo na szczycie wysokiego drzewa i składa w nim 1 do 3 białych, nakrapianych jaj. Po 34–39 dniach wykluwają się pisklęta, które następnie są karmione przez oboje rodziców.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje myszołowa krótkoogonowego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jastrzębiowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota