mały|Cyriak Eliasz Chavara, święty Kościoła syromalabarskiego mały|Ceremonia koronacji podczas ślubu w rycie syromalabarskim mały|Błogosławieństwo podczas mszy w rycie syromalabarskim
Syromalabarski Kościół katolicki (mal. സിറോ മലബാർ സഭ) – katolicki Kościół wschodni, sięgający początkami misji św. Tomasza Apostoła, który działał na terenie Indii w I wieku po Chrystusie. Należy do wschodniosyryjskiej tradycji liturgicznej. Liczy około 4,3 mln wiernych, mieszkających w Indiach, głównie na terenie stanu Kerala (starożytny Malabar), a także w mniejszym stopniu w diasporze. Od 1992 roku posiada status Kościoła arcybiskupiego większego. Jest największym Kościołem z grupy tzw. chrześcijan św. Tomasza.
Historia Kościół syromalabarski wywodzi się z grupy chrześcijan św. Tomasza, których Portugalczycy spotkali na wybrzeżu Malabaru w 1498 roku. Byli oni w kontakcie wyłącznie z przedstawicielami perskiego Kościoła Wschodu. W związku z tym od VI do XVI wieku stanowili wspólnotę uznającą jurysdykcję biskupów doktryny wyznaczonej przed Soborem Efeskim i duchowe zwierzchnictwo katolikosa-patriarchy Seleucji-Ktezyfonu. Portugalczycy, którzy nie uznali tradycji malabarskich, wprowadzili tradycje łacińskie, podporządkowując tamtejszych chrześcijan łacińskiemu arcybiskupowi Goa – .
W 1599 roku podczas synodu w Diamper, zwołanego przez Menezesa, odwołano szereg tradycji malabarskich, wprowadzając elementy łacińskie tak w liturgii jak i dyscyplinie kościelnej. W wyniku tych zmian, doszło do licznych protestów ze strony wyznawców Kościoła syromalabarskiego, doprowadziło to do zerwania jedności z Rzymem w 1653 roku, czego konsekwencją było utworzenie Malankarskiego Kościoła Ortodoksyjnego. W roku 1930 z Malankarskiego Kościoła Ortodoksyjnego wyłonił się katolicki Kościół syromalankarski.
Sytuację załagodzili karmelici, wysłani tam przez papieża Aleksandra VII w roku 1656. Unia została częściowo przywrócona w roku 1662, a karmelici pozostawali kolejnymi biskupami w Kościele syromalabarskim do roku 1896, kiedy to Rzym utworzył tam trzy wikariaty apostolskie – w Triczur, i Czanganaczeri.
W 1923 roku Pius XI dokonał reorganizacji administracyjnej tworząc prowincję kościelną z siedzibą w . Po Soborze Watykańskim II powstały egzarchaty o charakterze misyjnym, przekształcone następnie w diecezje.
Liturgia Kościoła syromalabarskiego wywodzi się z tradycji chaldejskiej. Językiem liturgicznym jest język malajalam. Niektóre modlitwy i aklamacje zachowano w języku syriackim. Poza Malabarem w użyciu jest też hindi.
Organizacja Eparchie na terenie Indii:
Metropolia Changanacherry Archieparchia Changanacherry Eparchia Kanjirapally Eparchia Palai Eparchia Thuckalay Metropolia Ernakulam–Angamaly Archieparchia Ernakulam-Angamaly Eparchia Idukki Eparchia Kothamangalam Metropolia Faridabad Archieparchia Faridabad Eparchia Bijnor Eparchia Gorakhpur Metropolia Kalyan Archieparchia Kalyan Eparchia Chanda Eparchia Rajkot Metropolia Kottayam Archieparchia Kottayam Metropolia Shamshabad Archieparchia Shamshabad Eparchia Adilabad Metropolia Tellicherry Archieparchia Tellicherry Eparchia Belthangady Eparchia Bhadravathi Eparchia Mananthavady Eparchia Mandya Eparchia Thamarasserry Metropolia Trichur Archieparchia Trichur Eparchia Hosur Eparchia Irinjalakuda Eparchia Palghat Eparchia Ramanathapuram Metropolia Ujjain Archieparchia Ujjain Eparchia Jagdalpur Eparchia Sagar Eparchia Satna
Eparchie poza granicami Indii: eparchia św. Tomasza Apostoła w Melbourne (Australia) eparchia Mississaugi (Kanada) eparchia Wielkiej Brytanii eparchia św. Tomasza Apostoła w Chicago (USA)
Zwierzchnicy Kościoła Głową Kościoła syromalabarskiego jest arcybiskup większy Ernakulam-Angamaly. Kolejno na czele Kościoła stali: Aloysius Pareparambil (11 sierpnia 1896 – 9 grudnia 1919) – wikariusz apostolski Ernakulam Augustine Kandathil (9 grudnia 1919 – 10 stycznia 1956) – wikariusz apostolski Ernakulam, następnie od 21 grudnia 1923 arcybiskup Ernakulam kard. Joseph Parecattil (20 lipca 1956 – 30 stycznia 1984) – arcybiskup Ernakulam (1984 – 1985) – jako administrator apostolski, biskup pomocniczy Ernakulam kard. Antony Padiyara (23 kwietnia 1985 – 11 listopada 1996) – arcybiskup Ernakulam, od 1992 podniesiony do rangi arcybiskupa większego Ernakulam-Angamaly kard. Varkey Vithayathil CSsR (19 kwietnia 1997 – 23 grudnia 1999) – jako administrator apostolski, następnie arcybiskup większy Ernakulam-Angamaly kard. Varkey Vithayathil CSsR (23 grudnia 1999 – 1 kwietnia 2011) – arcybiskup większy Ernakulam-Angamaly kard. George Alencherry (24 maja 2011 – 7 grudnia 2023) – arcybiskup większy Ernakulam-Angamaly Sebastian Vaniyapurackal (2023–2024) – jako administrator apostolski, biskup kurialny Ernakulam-Angamaly Raphael Thattil (od 9 stycznia 2024) – arcybiskup większy Ernakulam-Angamaly
Zobacz też sobór efeski karmelici
Uwagi
Przypisy
! Kategoria:Kościół katolicki w Australii Kategoria:Kościół katolicki w Kanadzie Kategoria:Kościół katolicki w Wielkiej Brytanii Kategoria:Kościół katolicki w Stanach Zjednoczonych