thumb|Nieoficjalny herb wsi Strzebiń Strzebiń – wieś sołecka w południowej Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, we wschodniej części gminy Koszęcin. Miejscowość leży przy drodze wojewódzkiej nr 906 z Zawiercia do Lublińca, na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej, na południowym zboczu rzeki Warty. Sołectwo sąsiaduje z gminą i miastem Woźniki. W miejscowości znajduje się kościół parafialny, kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej oraz przystanek kolejowy Strzebiń.
Wieś jest obecnie siedzibą sołectwa Strzebiń, które tworzą także Bukowiec, Dubiele, Łazy i Prądy, i liczy 3902 mieszkańców. Miejscowość jako parafia podlega dekanatowi woźnickiemu. Powierzchnia sołectwa wynosi 3322 ha. W latach 1954–1972 była to siedziba gromady Strzebiń.
Położenie Strzebiń położony jest w tzw. progu ziemi lublinieckiej, w północno-zachodniej części Wyżyny Śląsko-Krakowskiej. Jest to zarazem teren Śląska Białego w północnej części Górnego Śląska. Ze względu na położenie geomorfologiczne Strzebiń leży na obszarze makroregionu Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej, w dolinie górnego biegu Liswarty, ujścia Małej Panwi, głównego dorzecza Odry. Miejscowość leży na tzw. Progu Woźnickim.
Ponadto cały obszar miejscowości w 1998 włączony został w obręb nowo powstałego Parku Krajobrazowego Lasy nad Górną Liswartą. Na południe od miejscowości biegnie granica powiatu lublinieckiego z tarnogórskim. Strzebiń leży w odległości około 50 km od Katowic i 20 km w prostej linii (ok. 34 drogą) od Częstochowy.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie częstochowskim.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Strzebiń SIMC Nazwa Rodzaj1002857 Bagno część wsi0135556 Bukowiec część wsi1002863 Dubiele część wsi1002892 Kolonia Strzebińska1002917 Kurzychowe część wsi0135562 Łazy część wsi0135579 Prądy część wsi thumb|Podział wsi na części thumb|Podział terytorialno-infrastrukturalny
Bagno – integralna część Strzebinia, położona w zachodnim krańcu wsi. Na jego terenie znajduje się cmentarz komunalny, obiekt sportowy klubu piłki nożnej LKS Victoria Strzebiń oraz budynek poczty. Dawniej przysiółek ten nosił również nazwę Czajcze Bagno; obecnie dzieli się na Bagno Północne i Bagno Południowe. Bagno zawsze należało do Strzebinia, lecz od 1967 stanowi przysiółek. Bukowiec Dubiele Czajki – jest dzielnicą Strzebinia położoną w północno-centralnej części nad prawym brzegiem rzeki Leśnica (dopływu Małej Panwi), gdzie usytuowany jest staw Glinioki. Centrum – najludniejsza, centralna część Strzebinia. Jej oś to ul. Lubliniecka, a głównym punktem jest plac przykościelny. To głównie w Centrum znajduje się większość instytucji i zabytków. Występuje w niej zabudowa wielorodzinna. Kolonia Strzebińska – integralna część Strzebinia, znajdująca się w południowo-wschodniej części miejscowości, dawniej samodzielna miejscowość. Od końca XVIII w. posiadała własną pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono świerk (być może jodłę) Kurzychowe – dawna nazwa określająca odległą część przysiółka Łaz Łazy Strzebiń Stary – najstarsza część miejscowości Strzebiń. Jej zabudowa biegnie wzdłuż ul. 1 Maja. Znajduje się tu budynek Ochotniczej Straży Pożarnej, miejscowe przedszkole oraz klub „Havana”.
Układ przestrzenny wsi należy do rodzaju łańcuchówki – typu wsi, w którym zabudowa znajduje się po obu stronach drogi przebiegającej zazwyczaj dnem doliny.
Warunki naturalne Rzeźba terenu Najwyższe wzniesienie wynosi 220 m n.p.m. i znajduje się w południowej części miejscowości. Terytorium wsi jest zróżnicowane geologicznie, wierzchnia część to osady polodowcowe: żwiry, piaski, gliny. W niedalekiej odległości od Strzebinia przepływa rzeka Leśnica.
Gleby w Strzebiniu charakteryzują się wysokim udziałem gleby płowej, brunatnoziemnej oraz gleby odgórnie oglejonej. Podobnie jak i działalność gospodarczo-ekonomiczna procesu terenów podmiejskich, gromadzi również zasoby występowania mady oraz gleby zniszczonej przez przemysł lub zabudowę.
Ochrona środowiska thumb|Turbina wiatrowa „NEG Micon” w okolicach Strzebinia (jedna z ekonomicznych form ochrony środowiska) Miejscowość od lat silnie zaangażowana jest w gminnym projekcie dotyczącym ograniczenia wysokiej emisji zanieczyszczeń. Gmina stosuje techniczną formę ochrony środowiska, budując oczyszczalnie ścieków, zakładając filtry na kominy, stosując nowe technologie w produkcji i przemyśle.
Przyroda Wykaz zarejestrowanych form ochrony przyrody na terenie Strzebinia.
Pomniki przyrody: lipa drobnolistna (ul. Dworcowa) – obszar dworca kolejowego PKP dąb szypułkowy (ul. Dębowa) klon zwyczajny (Leśnictwo Strzebiń) buk (Leśnictwo Strzebiń) lasy grądowe (rezerwat przyrody Jeleniak Mikuliny) olsy (torfowisko Strzebiń w leśnictwie Dubiele)
Inne: osada leśna głaz narzutowy rysowce użytki ekologiczne „Torfowisko w Strzebiniu” stawiska park Strzebińczyk
Na terenie Strzebinia znajduje się kilka terenów objętych ochroną prawną: rezerwaty przyrody, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe oraz użytki ekologiczne. Lasy obejmujące tereny wsi są częścią jednego z największych kompleksów leśnych w Polsce: Lasów Lublinieckich.
Nazwa Nazwa miejscowości wywodzi się prawdopodobnie, od czynności trzebienia lasów, które miało tu miejsce. Na początku procesów urbanizacyjnych konieczne było wylesienie, aby dokonać lokacji miejscowości.
W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod obecnie używaną, polską nazwą Strzebiń, która funkcjonowała wówczas zarówno w języku polskim, jak i niemieckim.
Historia wsi thumb|Kościół parafialny Świętego Krzyża w Strzebiniu na fotografii z 1952 thumb|Pieczęć Strzebinia w latach 1841–1889 thumb|Mapa z 1840 –,zaznaczony Strzebiń, kolonia Strzebińska i Bagno Najstarszy dokument dotyczący miejscowości Trzebiem pochodzi z 1454, wydany przez księcia Bernarda, w którym potwierdza on nadanie przywilejów miejskich Woźnikom, chociaż bardziej prawdopodobną jest data 1560, kiedy to szlachcic Czebulka miała założyć miejscowość Strzebiń, co potwierdzają urbarze z lat 1571–1574. W 1576 cesarz Maksymilian II Habsburg zastawił Janowi Kochcickiemu dominium lublinieckie, składające się wówczas m.in. ze wsi Strzebiń. Miejscowość powstała na bazie kolonii fryderycjańskiej w okresie pruskim. Trafiła do Polski w wyniku ustaleń poplebiscytowych.
1768 – powstanie Prądów. 1779 – Erdman Pükler założył Kolonię Strzebińską, wówczas pod nazwą Erdmannshain. Ok. 1800 – powstanie przysiółka Łaz i Bukowca. Od 1804 – miejscowość należała do rodu Hohenlohe rezydującego w Koszęcinie. 23 lutego 1823 – we wsi Prądy należącej do sołectwa urodził się Juliusz Ligoń. koniec XVIII w. -1922 – do użytku publicznego zostaje wydana pieczęć gminy Strzebinia z wizerunkiem grabi ułożone skośnie, zębami wbite w ziemię. 1855 – pierwszym sołtysem Strzebinia zostaje Rogotz. Do 1869 – Strzebiń należał do parafii Sadów, a następnie do parafii Koszęcin 1950 r. przy kościele pod wezwaniem Serca Pana Jezusa. 1912 – budowa ulicy Dębowej o długości 1,5 km. 1920 – założenie strzebińskiego chóru i teatru. 1922 – Strzebiń w granicach Polski (po plebiscycie z 20 marca 1921). czerwiec 1924 – powstała ochotnicza straż pożarna, której głównym założycielem był druh Czornik Paweł z Bukowca. 1926 – oddanie do użytku trakcji kolejowej Kalety-Strzebiń-Herby Nowe. 1932 – uroczyste otwarcie linii kolejowej Strzebiń–Woźniki. 1934 – wprowadzenie prądu elektrycznego do Strzebinia, od 1939 do Kolonii Strzebińskiej. 1 września 1939 – godz.10.00 – żołnierze niemieccy wkraczają do Strzebinia. Dwaj lotnicy (29-letni) dowódca I/26 Plutonu por. obs. Wincenty Leon Wrzeszcz, oraz (32-letni) st. sierż. pil. Adam Baran giną w katastrofie lotniczej, locie bojowym zestrzeleni przez OPL. Również tego samego roku wojsko polskie wysadza w powietrze wiadukt kolejowy. 1940 – germanizacja miejscowego społeczeństwa. 16 stycznia 1945 – bez walk Strzebiń opuścił garnizon niemiecki, a wieś została zajęta przez oddziały radzieckie. 1945–1973 – przynależność leśnictwa Strzebiń i Dubiele do nadleśnictwa Zielona; od 1973 do nadleśnictwa Koszęcin. 1946 – założenie klubu sportowego „LKS Victoria” Strzebiń. Tego samego roku w Strzebiniu, powstaje jedno z pierwszych po wojnie Kół Rolniczych w ówczesnym województwie katowickim, którego założycielem był kierownik szkoły Ostrowski Kazimierz. 1 listopada 1948 – ks. Reginek Jerzy poświęca nowy cmentarz na Pawlikowej Górce. 1949 – utworzenie dwóch leśnictw o zmniejszonym areale po ok. 700 ha: Strzebiń – z siedzibą przy ul.Lublinieckiej i Dubiele – z leśniczówką w Kolonii Strzebińskiej. 1950 – zelektryfikowanie Bagna. 6 maja 1951 – poświęcono w Strzebiniu, budowany od 1947, kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego przez biskupa sufragana Juliusza Bieńka. 1954 – utworzenie gromady StrzebinUchwała Nr 20/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu lublinieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954, dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., nr 10, poz. 54) 1 stycznia 1955 – otwarcie Urzędu Pocztowego przy ul. 1 Maja. Od 1962 budynek Urzędu Poczty mieści się przy ul. Lublinieckiej. 1957 – erygowanie parafii. 1959-1961 – budowa szkoły tysiąclatki. 31 sierpnia 1961 – otwarcie nowej szkoły podstawowej, której kierownikiem był Ostrowski Kazimierz. 1967 – Bagno stanowi oddzielną część Strzebinia. 1973 – zniesienie gromady Strzebiń 1976 – powstał dom kultury, w którym od 1996 działają miejscowe chóry Hejnał oraz Non Nomine. 1977 – otwarcie wyremontowanego Wiejskiego Ośrodka Zdrowia. 1979 – oddanie do użytku obiektu użyteczności publicznej, pawilonu handlowego „Anatol” (od 1995 „Mini Market”). 1980 – uroczyste poświęcenie, oraz oddanie do użytku nowego budynku remizy strażackiej. 1989 – założenie miejscowego, Uczniowskiego Klubu Sportowego Strzelec Strzebiń. 1993 – telefonizacja sołectwa. 1995 – uruchomienie sieci wodociągowej. 1 września 1999 – powstało gimnazjum, w wyniku wprowadzenia w Polsce reformy systemu edukacji narodowej. Od 2000 – organizowane są Ogólnopolskie Biegi Uliczne Strzebiń, pod patronatem Uczniowskiego Klubu Sportowego Strzelec Strzebiń. 2004 – wykonanie kanalizacji wodno-ściekowej. 2008 – założenie Stowarzyszenia Rozwoju Sołectwa Strzebiń. 2009–2012 – rozbudowa zespołu szkół wraz z dobudową kompleksu hali sportowej.
W Strzebiniu rozwinęło się budownictwo indywidualne, powstały murowane domy przy nowych ulicach. W latach międzywojennych miejscowość tworzyły dwie gminy: Strzebiń i Kolonia Strzebińska. W I połowie XX wieku miejscowa ludność brała pełnomocny udział w walce narodowo-wyzwoleńczej. Podczas II wojny światowej tereny sołectwa zostały włączone do III Rzeszy, z częścią Generalnego Gubernatorstwa w Częstochowie, noszącej wówczas nazwę Tschenstochau. Od czasów powojennych Strzebiń przynależał do województwa katowickiego; w latach 1975–1998 województwa częstochowskiego. Od stycznia 1999 należy do województwa śląskiego.
Architektura thumb|Główny deptak w centrum thumb|Kościół parafialny Podwyższenia Krzyża Świętego w Strzebiniu Lista obiektów sakralnych: kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (ul. Lubliniecka 47) kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej cmentarz parafialny (ul. Lubliniecka 19) kaplica pw. MB Różańcowej w Łazach kaplica pw. św. Jacka w Bukowcu kaplica pw. św. Franciszka z Asyżu i MB Różańcowej wraz z krzyżem misyjnym
Obiekty o walorach historycznych: dworzec kolejowy budynek dawnej szkoły podstawowej (ul. Lubliniecka 1)
Wieś ma trzy obiekty mostowe: wiadukt drogowo-kolejowy (ul. Lubliniecka), kładka nad torami (tereny dworca) oraz most kolejowy-drogowy (część dzielnicy Dubiele).