Język maba, także bora mabang – język z rodziny nilo-saharyjskiej z gałęzi języków maba, używany przez lud w regionie Wadaj na terenie Czadu (gdzie lud ten stanowi tam najliczniejszą grupę etniczną) oraz w południowo-zachodnim Sudanie.
Fonologia W poniższych tabelach podane zostały samogłoski i spółgłoski istniejące w języku mabaEdgar, John T., Maba-Group Lexicon, Sprache und Oralität in Afrika, Band 13, Dietrich Reimer Verlag, Berlin:1991. Samogłoski Przednie Centralne Tylne Przymknięte i ɪ Średnie e ɛ ə o ɔ Otwarte æ ʌ a
Długość samogłosek jest w języku maba cechą fonologicznie relewantną, co widać na przykładzie pary: , spotkać i , czekaćEdgar, 1991, p. 17.. Spółgłoski
Wargowe Przedniojęzykowo-dziąsłowe Boczne Tylnojęzykowe Krtaniowe Podniebienne miękkopodniebienne Zwarte Bezdźwięczne p t j k Dźwięczne b d g Prenazalizowane mb md ng Szczelinowe Bezdźwięczne f s š h Dźwięczne z Zwarto-szczelinowe Bezdźwięczne c Prenazalizowane nj Nosowe m n ñ ŋ Płynne r l Półsamogłoski w y
Status fonemu nie jest jasny, por. i , „łokieć”Edgar, 1991, p. 19..
Toniczność W języku maba najprawdopodobniej istnieją cztery tony: wysoki, niski, wznoszący się i opadającyEdgar, 1991, p.19..
Przypisy
Bibliografia John T. Edgar, Maba-Group Lexicon, Sprache und Oralität in Afrika, Band 13, Dietrich Reimer Verlag, Berlin: 1991,
Kategoria:Języki nilo-saharyjskie Kategoria:Języki Czadu Kategoria:Języki Sudanu