thumb|240px|Zabytkowa stanica UKS „Kopernik” latem.. thumb|240px|..i zimą thumb|240px|Przystań z logo sekcji wodnej Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej thumb|240px|Przystań Bydgoszcz na Wyspie Młyńskiej thumb|240px|Trening na Brdzie Przystanie kajakarskie w Bydgoszczy – obiekty sportowe położone w Bydgoszczy związane z uprawianiem kajakarstwa.

Kajakarstwo w Bydgoszczy Bydgoszcz słynna z tego, że tutaj kończy się szlak turystyczno-kajakowy Brdy, położona wśród rzek i kanałów Bydgoskiego Węzła Wodnego, jest predestynowana do rozwoju kajakarstwa sportowego. Kajakarstwo w formie masowej zaistniało w Bydgoszczy w 1931 r., kiedy to na zlecenie Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego młodzież szkolna pobudowała w ramach tzw. robót ręcznych 20 kajaków, a dalszych 25 było w budowie. Uroczystość spuszczenia na wody sprzętu odbyła się na przystani KW „Gryf” 21 czerwca 1931 r. W latach 1931–1933 rosła w szybkim tempie liczba kajakarzy i ilość sprzętu wodnego. Poszukiwano miejsc do przechowywania kajaków; wykorzystywano do tego m.in. przystanie wioślarskie, których w Bydgoszczy do 1938 r. powstało 11.

W kajakarstwie wyczynowym największą rolę w okresie międzywojennym odgrywał Klub Sportowy „Wodnik”, rozwijający zarówno kajakarstwo regatowe, jak i turystyczne. Klub ten zorganizował w roku 1936 kajakowe zawody o mistrzostwo Brdy na trasie Koronowo-Bydgoszcz. W 1937 r. stanęły w nich do współzawodnictwa 84 załogi z całego krajuKonrad Mrozik: Osiągnięcia bydgoskiego sportu w czasach II Rzeczypospolitej. [w:] Kronika Bydgoska XIV 1992. Bydgoszcz 1993..

15 grudnia 1935 roku powstał Pomorski Okręgowy Związek Kajakowy z siedzibą w Bydgoszczy, którego ster przejął w następnym roku red. Stanisław Strąbski, działacz i prezes BKS WodnikMrozik Konrad: Bydgoskie wioślarstwo lat międzywojennych. [w:] Kalendarz Bydgoski 1987.. Okręg organizował doroczne regaty na trasie Bydgoszcz-Łęgnowo. Spośród innych klubów posiadających sekcje kajakowe można wymienić m.in. 16 Drużynę Żeglarską ZHP, która w 1935 r. posiadała 26 kajaków żaglowych, turystycznych i wyścigowych.

Pierwsze regaty kajakowe o mistrzostwo Pomorza odbyły się na torze w Brdyujściu 17 lipca 1932 r. razem z regatami żeglarskimi. W 1936 r. powstała przystań na Wyspie Młyńskiej, którą wykorzystywali zarówno wioślarze, jak i kajakarze. Rok później BKS Wodnik zbudował przystań na terenie przyległym do KS Pocztowego PW. Bydgoszcz stała się największym ośrodkiem kajakowym w kraju, z uwagi na infrastukturę do uprawiania tego sportu oraz sukcesy na arenie krajowej.

W 1945 r. powołano w Bydgoszczy Polski Związek Kajakowy (równocześnie z Krakowem). Jego zorganizowanie było dziełem działacza sportu kajakowego, członka BKS Wodnik Witolda Borowskiego. 12 sierpnia 1945 r. odbyły się w Bydgoszczy pierwsze po II wojnie światowej kajakowe mistrzostwa Polski.

Klub Sportowy „Wodnik” rozwijał działalność aż do reorganizacji sportu polskiego w 1949 r. Kontynuatorem tej działalności od 1955 r. było Towarzystwo Sportowe „Gwiazda”. Kajakarze bydgoscy odnosili sukcesy od 1950 r., kiedy sięgnęli po tytuł mistrzów Pomorza. W latach 1951–1965 duże sukcesy odnosiła bydgoska kajakarka Daniela Walkowiak-Pilecka. Startowała na trzech olimpiadach: Melbourne 1956 (IV miejsce w jedynkach), Rzymie 1960 (brązowy medal w jedynce i VI miejsce w dwójce), Tokio 1964 (VII miejsce w finale). Zdobyła 32 tytuły mistrzyni Polski we wszystkich kategoriach łodzi kajakowych (jedynka, dwójka, czwórka) kolejno: w bydgoskim „Ogniwie”, „Gwieździe, w warszawskiej „Sparcie” i bydgoskim „Zawiszy”.

W latach 70. XX w. działały w Bydgoszczy następujące kluby kajakarskieUrbanyi Zbigniew, Smoliński Zbigniew: Bydgoszcz jako ośrodek sportowy. [w:] Kronika Bydgoska III. Bydgoszcz 1970.: WKS „Zawisza” (od 1952 r.), w latach 1954–1956 i 1960–1966 zdobył 37 tytułów mistrza kraju, był również wielokrotnie drużynowym mistrzem Polski KS „Łączność”, rozwijał głównie kajakarstwo młodzieżowe, KS „Astoria” (od 1953 r.)

Największe sukcesy w kajakarstwie sportowym w Bydgoszczy po 1970 r. odnosił Klub Sportowy „Astoria”Długosz Jerzy: „Astoria” klub mistrzów i rekordzistów. [w:] Kalendarz Bydgoski 1999.. Od 1975 roku pierwsze medale zaczął zdobywać jeden z najlepszych zawodników w historii klubu – Zdzisław Szubski. Zdobywał medale na mistrzostwach świata: brąz w Sofii (1977), srebro w Belgradzie (1978), Duisburgu (1979) i Nottingham (1981). Siódme miejsce zajął na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie (1980). W 1985 r. pobił rekord Guinnessa przepływając kajakiem non stop Wisłę od Oświęcimia do Westerplatte (968 km) w czasie 126 godzin i 55 min. W 1986 r. zwyciężył w pięciu międzynarodowych maratonach kajakowych.

Następcą Zdzisława Szubskiego został Dariusz Białkowski, brązowy medalista olimpijski z Barcelony (1992) i Sydney (2000), mistrzostw świata w Duisburgu (1995, 1997), olimpijczyk z Atlanty (1996) i Aten (2004).

Kolejni medaliści olimpijscy z Bydgoszczy to: Maciej Freimut (WKS „Zawisza”) – srebro na olimpiadzie w Barcelonie 1992, Iwan Klementiew (WKS „Zawisza”) – srebro na olimpiadzie w Atlancie 1996, Beata Mikołajczyk (UKS „Kopernik”) – srebro na olimpiadzie w Pekinie 2008.

Najważniejsze miejskie kluby, które odnoszą sukcesy w regatach krajowych i międzynarodowych to KS „Astoria”, WKS „Zawisza” i UKS „Kopernik”.

Przystanie Obecnie kajakarstwo uprawia się w Bydgoszczy głównie na rzece Brdzie oraz torze regatowym. W 2012 r. istniały w Bydgoszczy następujące przystanie kajakarskie: Przystań TKKF „Orzeł” (ul. Nadrzeczna 2) otwarta do użytku publicznego. Korzysta z niej Stowarzyszenie Promocji Turystyki Krajowej „Orzeł”, zrzeszające miłośników kajakarstwa turystycznegoTereny wypoczynku i rekreacji w Bydgoszczy – diagnoza stanu istniejącego i kierunki rozwoju. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Bydgoszczy. Załącznik do Uchwały nr XXXV/731/12 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2012 roku.. Przystań Wodna WKS „Zawisza” – ul. Mennica 12. Przystań sekcji wioślarskiej i kajakarskiej klubu, położona na Wyspie Młyńskiej (patrz Przystanie wioślarskie w Bydgoszczy). W latach 2010–2012 realizowano nową przystań w ramach kompleksu turystycznej przystani jachtowej na Wyspie Młyńskiej. Budowa ta odbyła się w ramach Programu Rewitalizacji i Rozwoju Bydgoskiego Węzła Wodnego. Po zakończeniu prac budowlanych przystań zostanie częściowo udostępniona mieszkańcom miasta. Przystań Pałacu Młodzieży – ul. Babia Wieś 5. Obiekt powstał w 1927 r. przy Miejskim Gimnazjum Męskim im. Mikołaja Kopernika. Obecny drewniany szałas wioślarski został zbudowany w 1936 r. Od lat 70. XX w. stanica należy do Pałacu Młodzieży. 19 listopada 1993 r. obiekt został wpisany do rejestru zabytków (nr rej. A/386/1). Przystań UKS „Kopernik” – ul. Babia Wieś 3. Obiekt znajdujący się naprzeciw ul. Uroczej został zbudowany w 1936 r. dla powstałej w 1931 r. Okręgowej Sekcji Wodnej Pocztowego Przysposobienia Wojskowego. Po II wojnie światowej nadal należał do pocztowców zrzeszonych w KS „Łączność”. Od 2006 r. należy do Uczniowskiego Klubu Sportowego „Kopernik” działającego przy Pałacu Młodzieży. W 2009 r. wykonano remont obiektu, m.in. przyłączenie do sieci kanalizacyjnej, budowę siłowni z ergometremKajakarstwo: Nowa siedziba bydgoskiego UKS Kopernik otwarta (foto+video) – 12 maja 2009.. Do UKS „Kopernik” należy srebrna medalistka olimpijska z Pekinu 2008 Beata Mikołajczyk. Przystań CWZS Zawisza na torze regatowym w Brdyujściu (ul. Witebska 18), częściowo udostępniona do użytku publicznego. Przystań na torze regatowym (ul. Witebska 23) w gestii hali sportowo-widowiskowej „Łuczniczka”, nie udostępniona do użytku publicznego. Przystań UKS „Kormoran” (ul. Toruńska 157), nie udostępniona do użytku publicznego. Klub WTS „Astoria” (ul. Królowej Jadwigi 23) Klub kajakarski.

Zobacz też Przystanie żeglarskie w Bydgoszczy Przystanie wioślarskie w Bydgoszczy Sport w Bydgoszczy Tor regatowy w Bydgoszczy Bydgoski Węzeł Wodny

Przypisy

Bibliografia Długosz Jerzy: Największe sukcesy sportu bydgoskiego. [w:] Kalendarz Bydgoski 1992 Długosz Jerzy: Największe porażki bydgoskiego sportu. [w:] Kalendarz Bydgoski 1993 Długosz Jerzy: „Astoria” klub mistrzów i rekordzistów. [w:] Kalendarz Bydgoski 1999 Kocerka Henryk. Historia toru regatowego w Brdyujściu 1912-2004. [w:] Kronika Bydgoska XXVI (2004). Bydgoszcz 2005 Michalski Stanisław red.: Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Warszawa-Poznań 1988 Mrozik Konrad: Osiągnięcia bydgoskiego sportu w czasach II Rzeczypospolitej. [w:] Kronika Bydgoska XIV (1992). Bydgoszcz 1993 Mrozik Konrad: Bydgoskie wioślarstwo lat międzywojennych. [w:] Kalendarz Bydgoski 1987 Perlińska Anna: Bydgoszcz miasto wioślarzy. [w:] Kalendarz Bydgoski 1981 Urbanyi Zbigniew, Smoliński Zbigniew: Bydgoszcz jako ośrodek sportowy. [w:] Kronika Bydgoska III. Bydgoszcz 1970

Linki zewnętrzne

Kategoria:Obiekty sportowe w Bydgoszczy