The Beat (The English Beat) – brytyjski zespół, który powstał w 1978 r. w Birmingham (Anglia). Reprezentant sceny 2 Tone (obok The Specials, Madness, Bad Manners i The Bodysnatchers). W pierwszym okresie grał ska z domieszkami reggae, muzyki karaibskiej i soulu, z czasem kierując się bardziej w stronę popu.

1978-1983 W pierwszym składzie grali: Dave Wakeling (wokal, gitara rytmiczna), Andy Cox (gitara prowadząca), David Steele (bas), Everett Morton (perkusja), Ranking Roger (wokal) i Saxa (saksofon). Przez pierwsze lata zespół był związany ze sceną 2 Tone. Dla 2 Tone Rec. wydają w 1979 r. swój pierwszy singiel („Tears Of A Clown„/”Ranking Full Stop”), biorą udział w trasie zorganizowanej przez wytwórnię, uwiecznionej w filmie dokumentalnym Dance Craze (1981). Popierają ruch przeciwko wykorzystaniu energii nuklearnej przekazując na jego rzecz wpływy ze sprzedaży singla „Best Friend”. Stopniowo odchodzą od stylistyki ska/reggae, kierują się ku muzyce będącej mieszanką soul i popu. Graja trasy razem z wieloma uznanymi wykonawcami, takimi jak David Bowie, The Clash, The Police, The Pretenders, R.E.M., The Specials czy Talking Heads. W latach 1979 – 83 nagrywają dla własnej wytwórni GO FEET REC.. Odnoszą sukces komercyjny – dwa pierwsze albumy I Just Can’t Stop It (GO FEET 1980) oraz Wha'ppen (GO FEET 1981) zajmują trzecią pozycję na brytyjskiej liście przebojów, a pięć singli umieszczają w pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów („Mirror In the Bathroom” z 1980 r. na 4 miejscu, „Can’t Get Used To Losing You” z 1983 r. na 3 miejscu listy przebojów). W 1983 roku zespół rozpada się.

Okres po rozpadzie W 1983 r. Wakeling i Ranking Roger zakładają zespół General Public (min. z Mickiem Jonesem z The Clash i Horacem Panterem z The Specials). Nagrywają z nim płyty All the Rage (I.R.S. 1984), Hand to Mouth (I.R.S. 1986) oraz Rub It Better (Epic Records 1995). Zespół działał do 1995 roku.

Andy Cox i David Steele zakładają w 1984 r. zespół Fine Young Cannibals. Wydają z nim albumy Fine Young Cannibals (I.R.S. 1985) oraz The Raw and the Cooked (I.R.S. 1989). Zespół z przerwami działa do dziś.

Everett Morton i Saxa powołują do życia The International Beat.

W 1984 Ranking Roger i Dave Wakeling biorą gościnny udział w nagraniach singla The Specials „Nelson Mandela” oraz piosenki Madness „Victoria Gardens”.

W 1988 roku Ranking Roger debiutuje solowo albumem Radical Departure (I.R.S. 1988). W tym samym roku solowy album wydaje Dave Wakeling – The Happiest Man In The World (I.R.S. 1988).

W 1990 roku Ranking Roger razem Neville’em Staple’em, Johnem Bradburym i Lynvalnem Goldingiem z The Specials powołują do życia Special Beat. W tym składzie ruszają w trasę koncertową. Grają przez kilka lat, a jeden z występów w Japonii z 1992 r. został udokumentowany albumem Live in Japan (Dojo Rec. 1993).

W 2003 roku The Beat reaktywuje się w niemal pełnym składzie bez Andy’ego Coxa i Davida Steele’a. Grają wyprzedane koncerty. Dave Wakeling jako The English Beat występuje w USA. W 2006 roku Ranking Roger i Everett Morton nagrywają płytę jako The Beat (za miks odpowiedzialny był Adrian Sherwood), ale do dziś jej nie wydano.

Pierwszy skład Dave Wakeling (wokal, gitara rytmiczna) Andy Cox (gitara prowadząca) David Steele (bas) Everett Morton (perkusja) Ranking Roger (wokal) Saxa (saksofon)

Dyskografia Albumy studyjne „I Just Can’t Stop It” (GO FEET 1980) UK # 3 „Wha'ppen” (GO FEET 1981) UK # 3 „Special Beat Service” (GO FEET 1982) UK # 21

Kompilacje „What Is Beat?” (GO FEET 1983) UK # 10 „The Beat Goes On” (IRS 1991) „B.P.M. ... beats.per.minute ...The Very Best Of” (GO FEET/ARISTA/BMG 1996) UK # 13 „Beat This! The Best of The Beat” (GO FEET/LONDON 2000) „The Platinum Collection” (LONDON 2005) „You Just Can’t Beat It! The Best of The Beat” (LONDON 2008)

Single „Tears Of A Clown"/"Ranking Full Stop” (2 TONE REC. 1979) UK # 6 – podwójna strona A „Hands Off... She’s Mine” (GO FEET 1980)UK # 9 „Mirror In the Bathroom” (GO FEET 1980)UK # 4 „Best Friend"/"Stand Down Margaret (dub)” (GO FEET 1980) UK # 22 – podwójna strona A „Twist & Crawl” (GO FEET 1980) „Too Nice To Talk To” (GO FEET 1980) UK # 7 „Drowning"/"All Out To Get You” (GO FEET 1981) UK # 22 – podwójna strona A „Doors Of Your Heart” (GO FEET 1981) UK # 33 „Hit It” (GO FEET 1981) UK # 70 „Save It For Later” (GO FEET 1982) UK # 47 „Jeanette” (GO FEET 1982) UK # 45 „I Confess” (GO FEET 1982) UK # 54 „Can’t Get Used To Losing You” (GO FEET 1983) UK # 3 „Ackee 1-2-3” (GO FEET 1983) UK # 54 „Save It For Later” (A&M/IRS 1988) „I Confess” (A&M/IRS 1989) „Mirror In The Bathroom (Remix)” (GO FEET 1996) UK # 44

Linki zewnętrzne

Kategoria:Brytyjskie zespoły popowe Kategoria:Brytyjskie zespoły ska