Pierre Magnol (ur. 8 czerwca 1638 w Montpellier, zm. 21 maja 1715 tamże) – francuski botanik, od którego nazwiska pochodzi nazwa magnolii.
Życiorys Wychował się w rodzinie religijnego aptekarza w tradycji kalwinizmu. Zamierzał zostać lekarzem, podjął studia medyczne i botaniczne na Uniwersytecie w Montpellier. Studia skończył w 1659 i zainteresował się botaniką. Wiele podróżował po Langwedocji, Prowansji, Alpach i Pirenejach.
Z powodu swojej wiary miał trudności z wykonywaniem zawodu i zmienił wiarę na katolicyzm. W 1694 przyjął stanowisko nauczyciela medycyny i botaniki, a w 1696 kierownictwo królewskiego ogrodu botanicznego w Montpellier. W 1706 był jednym z założycieli Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Montpellier (Société Royale des Sciences de Montpellier). Trzy lata później został członkiem Paryskiej Akademii Nauk. Zasłużył się dla uporządkowania systematyki roślin. Korespondował z wieloma ówczesnymi botanikami, m.in. Johnem Rayem z Wielkiej Brytanii. Do jego najbardziej znanych uczniów zaliczał się Antoine de Jussieu.
Dzieła Botanicum Monspeliense, sive Plantarum circa Monspelium nascentium index, Lyon 1676. Botanicum Monspeliense, sive Plantarum..., Montpellier 1686. Prodromus historiae generalis plantarum..., Montpellier 1689. Hortus regius Monspeliense, sive Catalogus..., Montpellier 1697. Novus caracter [sic] plantarum, in duo tractatus divisus...' Montpellier 1720. (wyd. pośmiertne).
Kategoria:Francuscy botanicy Kategoria:Urodzeni w 1638 Kategoria:Zmarli w 1715 Kategoria:Ludzie urodzeni w Montpellier Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych