Paweł Janas (ur. 4 marca 1953 w Pabianicach) – polski trener piłkarski i piłkarz, w latach 2002–2006 selekcjoner reprezentacji Polski.

Piłkarz Jako piłkarz najczęściej grał w obronie, na pozycji stopera. Karierę piłkarską zaczynał w drużynie Włókniarza Pabianice. W roku 1974 został zawodnikiem Widzewa Łódź, występującego wówczas w II lidze. Rok później awansował z drużyną z Łodzi do ekstraklasy. Jako zawodnik pierwszej jedenastki Widzewa szybko zwrócił uwagę selekcjonera reprezentacji narodowej Kazimierza Górskiego. 24 marca 1976 zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z reprezentacją Argentyny (w tym samym meczu debiutował jego klubowy kolega Zbigniew Boniek). W przerwie zimowej sezonu 1977/78 przeszedł do zespołu Legii Warszawa. Dzięki występom w drużynie z Warszawy zdobył opinię jednego z najlepszych polskich obrońców. Regularnie występował w drużynie narodowej prowadzonej przez Ryszarda Kuleszę a później Antoniego Piechniczka. Brał udział w mistrzostwach świata w Hiszpanii w roku 1982, gdzie prowadzona przez Antoniego Piechniczka polska drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce zdobywając srebrne medale. Po tym sukcesie Paweł Janas przeniósł się do francuskiego AJ Auxerre (w którym występował m.in. Andrzej Szarmach) i był znaczącym zawodnikiem tej drużyny, m.in. w sezonie 1985/86 został uznany najlepszym piłkarzem zagranicznym francuskiej ekstraklasy. Jego występy w reprezentacji narodowej po mundialu w Hiszpanii nie były jednak równie udane, m.in. w meczu kwalifikacji do mistrzostw Europy 1984 z reprezentacją Finlandii rozegranym 17 kwietnia 1983 strzelił gola samobójczego. 27 marca 1984 meczem z reprezentacją Szwajcarii pożegnał się z reprezentacją Polski. Znalazł się jeszcze w szerokiej kadrze reprezentacji na mistrzostwa świata w Meksyku w roku 1986, ale do finalnej 22-osobowej ekipy nie został wytypowany. Po czterech latach spędzonych we Francji powrócił do Legii. Jako zawodnik Wojskowych zakończył karierę piłkarską w roku 1988.

W reprezentacji Polski od 1976 do 1984 rozegrał 53 mecze, strzelił 1 gola oraz 1 gola samobójczego.

Od 2014 jest członkiem Klubu Wybitnego ReprezentantaNowi członkowie Klubu Wybitnego Reprezentanta [dostęp: 2014-10-16].

Sukcesy piłkarskie 1975 – awans do I ligi z Widzewem Łódź 1976 – 5. miejsce w I lidze z Widzewem Łódź 1977 – wicemistrzostwo Polski z Widzewem Łódź 1980 – Puchar Polski z Legią Warszawa 1981 – Puchar Polski z Legią Warszawa 1982 – 3. miejsce na mistrzostwach świata z reprezentacją Polski 1986 – tytuł najlepszego piłkarza zagranicznego występującego w lidze francuskiej

Trener Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Karierę trenerską rozpoczął jako asystent Rudolfa Kapery, a następnie Lucjana Brychczego w Legii Warszawa. Później pomagał Władysławowi Stachurskiemu w prowadzeniu kadry narodowej juniorów. Był asystentem selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Polski Janusza Wójcika podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie drużyna narodowa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie razem z Wójcikiem przeniósł się do warszawskiej Legii. Jako asystent Wójcika pracował do końca 1993, a po jego rezygnacji samodzielnie prowadził drużynę Legii. Wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Polski, dwukrotnie Puchar Polski oraz Superpuchar Polski i wicemistrzostwo Polski. W sezonie 1995/1996 doprowadził Legię do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 2001 prowadził jako trener drużynę Amiki Wronki.

21 maja 2008 powrócił do pracy szkoleniowej, obejmując funkcję trenera GKS Bełchatów. 5 stycznia 2009 rozwiązał za porozumieniem stron umowę z GKS Bełchatów, jako główny powód podając złą politykę transferową klubu. Zaraz po odejściu z GKS Bełchatów został trenerem Widzewa Łódź, z którym awansował do Ekstraklasy. 21 czerwca 2010 Widzew rozwiązał z nim umowę za porozumieniem stron. Następnie, kilka dni później, został wiceprezesem Polonii Warszawa, a od 13 września, po zwolnieniu José Mari Bakero, został trenerem. 28 grudnia ogłoszono jego dymisję. Powrócił na stanowisko dyrektora sportowego. 17 czerwca 2011 powrócił na stanowisko trenera do Bełchatowa, podpisując roczny kontrakt z drużyną GKS-u, który został zakończony 31 sierpnia 2011 rokusport.pl.. Od 17 grudnia 2011 do 30 czerwca 2012 roku trener zespołu Lechia Gdańsk..

1 sierpnia 2013 został trenerem II-ligowej Drutex-Bytovii Bytów. Awansował do I ligi. 30 marca 2015 został zwolniony z funkcji trenera Drutex-Bytovii Bytów.

Selekcjoner thumb|Paweł Janas wraz z Michałem Listkiewiczem na dworcu kolejowym we Frankfurcie w 2005. Po odejściu z Legii w 1996 objął obowiązki selekcjonera reprezentacji młodzieżowo-olimpijskiej. Odszedł w 1999 po odpadnięciu w drugiej rundzie eliminacji do Igrzysk Olimpijskich w Sydney w 2000. 20 grudnia 2002 został nominowany na stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski seniorów, po rezygnacji Zbigniewa Bońka. Choć nie udało mu się wywalczyć awansu do Mistrzostw Europy w Portugalii w 2004, pozostał na stanowisku i awansował z drużyną narodową do Mistrzostw Świata w Niemczech. Podczas samego turnieju w Niemczech Reprezentacja Polski przegrała dwa pierwsze mecze (z Ekwadorem 0:2 i Niemcami 0:1) i tym samym straciła szansę na awans do 1/8 finału turnieju, a krytyka Janasa przez kibiców i media uległa nasileniu. W ostatnim meczu Reprezentacja Polski pokonała Kostarykę 2:1. Jednak to zwycięstwo nie uchroniło Janasa przed krytyką. Mimo to Janas odmówił podania się do dymisji, a 11 lipca 2006 jego stanowisko przejął Leo Beenhakker. Na zakończenie kadencji stał się inspiracją do piosenki „Co zrobił Janas?”, którą skomponował i nagrał zespół Superpuder.

Sukcesy trenerskie 1994 – mistrzostwo Polski, Puchar Polski i Superpuchar Polski z Legią Warszawa 1995 – mistrzostwo Polski, Puchar Polski oraz awans do 1/4 finału Ligi Mistrzów z Legią Warszawa 1999 – awans do II rundy eliminacji młodzieżowych mistrzostw Europy z reprezentacją Polski U-21 2005 – awans do mistrzostw świata 2006 z reprezentacją Polski 2009 – awans z Widzew Łódź z I ligi do Ekstraklasy 2010 – ponowny awans z Widzew Łódź z I ligi do Ekstraklasy 2014 – awans z Bytovią Bytów do I ligi

Nagrody i wyróżnienia 1994 – trener roku (wspólnie z Piotrem Piekarczykiem) w plebiscycie Piłki Nożnej 1995 – nagroda autorów Encyklopedii Piłkarskiej Fuji 1995 – trener roku w plebiscycie Piłki Nożnej 2004 – trener roku w plebiscycie Piłki Nożnej 2005 – trener roku w plebiscycie Piłki Nożnej 2026 – Medal Pamiątkowy „Pro Masovia”

Działacz Od 1999 do chwili powołania na stanowisko selekcjonera pracował w Amice Wronki jako menedżer i wiceprezes ds. sportowych, przez pewien czas łącząc tę funkcję z prowadzeniem drużyny Amiki. Po zakończeniu pracy z kadrą narodową w 2006 przez prawie rok pozostawał bez pracy. W czerwcu 2007 porozumiał się z władzami Korony Kielce w sprawie objęcia stanowiska dyrektora sportowego i wiceprezesa zarządu klubu. Funkcję sprawował do maja 2008. 24 czerwca 2010 objął funkcję wiceprezesa pionu sportowego w Polonii WarszawaBakero jednak zostaje w Polonii..

Lata Kraj Klub Funkcja 1999-02 Polska Amica Wronki Menedżer i wiceprezes ds. sportowych 2007-08 Polska Korona Kielce Dyrektor sportowy i wiceprezes ds. sportowych 2010 Polska Polonia Warszawa Wiceprezes ds. sportowych

Zobacz też mecze reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn prowadzonej przez Pawła Janasa

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Klub Wybitnego Reprezentanta Kategoria:Piłkarze Widzewa Łódź Kategoria:Piłkarze Legii Warszawa Kategoria:Piłkarze AJ Auxerre Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1982 Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Trenerzy piłkarzy Legii Warszawa Kategoria:Trenerzy piłkarzy Amiki Wronki Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy GKS Bełchatów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Widzewa Łódź Kategoria:Trenerzy piłkarzy Polonii Warszawa Kategoria:Trenerzy piłkarzy Lechii Gdańsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bytovii Bytów Kategoria:Ludzie urodzeni w Pabianicach Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie Kategoria:Sportowcy związani z Kielcami Kategoria:Wyróżnieni Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia”