Wjaczesław Wiktorowycz Hrozny, ukr. В'ячеслав Вікторович Грозний, ros. Вячеслав Викторович Грозный, Wiaczesław Wiktorowicz Grozny (ur. 12 lipca 1956 we wsi Ołeniwka w obwodzie chmielnickim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Karierę piłkarską rozpoczął w miejscowym klubie Podillia Kamieniec Podolski. Jako piłkarz występował potem w zespołach Kombajnobudiwnyk Tarnopol i Nywa Brzeżany oraz amatorskich drużynach w Chmielnickim i Równem.
Kariera szkoleniowa Po ukończeniu Instytutu Pedagogicznego w Łucku rozpoczął pracę szkoleniową. Był asystentem pierwszego trenera w klubach z Zaporoża: Torpedzie i Metałurhu.
W czerwcu 1988 razem z głównym trenerem Ołeksandrem Tomachem przeszedł do Nywy Winnica. Kiedy w sierpniu 1990 Tomach powrócił do Zaporoża, samodzielnie przez następne lata prowadził Nywę Winnica. Wywalczył z nią największy sukces w historii klubu, czyli awans do ekstraklasy w 1991 roku. Jednak podczas kolejnych rozgrywek został zwolniony już po pięciu meczach, a Nywa ostatecznie pożegnała się z ligą.
Od połowy lat 90. do 2002 roku – z krótkimi przerwami – związany był z Olegiem Romancewem, któremu jako asystent pomagał w Spartaku Moskwa. Wspólnie wywalczyli pięć tytułów mistrza Rosji.
W międzyczasie Hrozny dwukrotnie podejmował się prowadzenie zespołów w charakterze pierwszego trenera: w Dniprze Dniepropetrowsku (1996–1997) i Lewskim Sofia (1998). W obu zanotował znaczące osiągnięcia: prowadzone przez niego Dnipro dotarło do finału Pucharu Ukrainy i zajęło czwarte miejsce w lidze, a Lewski zdobył mistrzostwo Bułgarii. Sam Hrozny otrzymał tytuły najlepszego trenera na Ukrainie (1996) i w Bułgarii (1998).
Po ostatecznym rozstaniu ze Spartakiem latem 2001 roku objął stanowisko głównego trenera nowo utworzonego klubu Arsenał KijówВячеслав Грозный. Z Arsenałem utrzymał status ligowego średniaka: rozgrywki 2002-2003 i 2003–2004 klub kończył odpowiednio na piątym i dziewiątym miejscu. W 2006 prowadził krótko Metałurh Zaporoże. Potem powrócił do Rosji, gdzie bez sukcesów pracował – od lipca 2008 do października 2009 – w Tereku Grozny. Odszedł, tłumacząc się kłopotami zdrowotnymi.
30 października 2009 bułgarskie media podały, że jest faworytem do ponownego objęcia stanowiska szkoleniowca w Lewskim Sofia. Ostatecznie trenerem mistrza Bułgarii został Georgi Iwanow, a Hrozny – 28 stycznia 2010 – powrócił do pracy w Arsenale Kijów„Арсенал” ждут грозные перемены? ᐉ UA-Футбол. . Ale już 16 kwietnia 2010 po niespodziewanej domowej porażce 1:6 z Tawriją podał się do dymisjiВячеслав Грозный подал в отставку ᐉ UA-Футбол. . W grudniu 2011 objął stanowisko głównego trenera kazachskiego klubu Tobył KostanajВячеслав Грозный - главный тренер казахстанского „Тобола” ᐉ UA-Футбол. , w którym pracował do końca grudnia 2012 rokuВячеслав Грозный покинул „Тобол” ᐉ UA-Футбол. . 18 czerwca 2013 roku stał na czele Howerły UżhorodГрозный возглавил „Говерлу” ᐉ UA-Футбол. . Po zakończeniu sezonu 2015/16 klub z Użhoroda został rozwiązany i trener pozostał bez pracy, ale już 25 października 2016 objął prowadzenie gruzińskiego Dinama TbilisiОфіційно: В'ячеслав Грозний очолив тбіліське Динамо ᐉ UA-Футбол. . 13 lutego 2017 z powodu problemów rodzinnych zrezygnował z pracy w gruzińskim klubieГрозний покинув Динамо (Тбілісі) ᐉ UA-Футбол. . 16 sierpnia 2017 został mianowany na stanowisko głównego trenera kazachskiego Irtyszu PawłodarВ'ячеслав Грозний очолив Іртиш ᐉ UA-Футбол. , z którym pracował do końca sezonuУкраїнський фахівець залишає клуб з Казахстану ᐉ UA-Футбол. . 1 października 2018 ponownie stał na czele Arsenału KijówАрсенал-Київ представив нового головного тренера -ᐉ UA-Футбол. . 9 stycznia 2019 opuścił kijowski klubГрозний покинув Арсенал-Київ ᐉ UA-Футбол. . 30 grudnia 2019 podpisał kontrakt z Szachtiorem KaragandaОфіційно: Грозний очолив Шахтар з Караганди ᐉ UA-Футбол. .
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy piłkarskie zdobywca Pucharu Ukraińskiej SRR spośród drużyn amatorskich: 1980
Sukcesy szkoleniowe mistrz Rosji: 1994, 1996, 1999, 2000 i 2001 ze Spartakiem Moskwa (jako asystent) mistrz Bułgarii: 1998 z Lewskim Sofia finalista Pucharu Ukrainy: 1997 z Dniprem Dniepropetrowsk
Sukcesy indywidualne najlepszy trener Ukrainy: 1996, 2002 najlepszy trener Bułgarii: 1998
Odznaczenia tytuł Zasłużonego Trenera Ukrainy tytuł Zasłużonego Trenera Rosji Order „Za zasługi” III klasy: 2004УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 1214/2004 - Офіційне представництво Президента України
Przypisy
Bibliografia
Życiorys na peoples.ru
Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze FK Brzeżany Kategoria:Trenerzy piłkarzy Nywy Winnica Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Dnipro Kategoria:Trenerzy piłkarzy Lewskiego Sofia Kategoria:Trenerzy piłkarzy Arsenału Kijów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Metałurha Zaporoże Kategoria:Trenerzy piłkarzy Achmatu Grozny Kategoria:Trenerzy piłkarzy Tobołu Kustanaj Kategoria:Trenerzy piłkarzy Howerły Użhorod Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dinama Tbilisi Kategoria:Trenerzy piłkarzy Irtyszu Pawłodar Kategoria:Trenerzy piłkarzy Szachtiora Karaganda Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)