Nowy Sojusz Flamandzki (niderl. Nieuw-Vlaamse Alliantie, N-VA) – belgijska partia polityczna o profilu konserwatywnym z Regionu Flamandzkiego.

Ugrupowanie opowiada się za secesją Flandrii, przeprowadzoną na drodze pokojowej. Głosi także postulaty wprowadzenia regulacji wymuszających używanie wyłącznie języka niderlandzkiego jako języka urzędowego w tym regionie.

Historia Partia powstała w 2001 w wyniku rozłamu w Unii Ludowej, która podzieliła się na socjalliberalny Spirit i zrzeszający działaczy prawicowego skrzydła N-VA. W 2003 sojusz wprowadził jednego posła w wyborach krajowych. Cztery lata później wystartował w kartelu wyborczym z flamandzkimi chadekami, co przyniosło mu początkowo 5 miejsc w parlamencie. Współpraca wyborcza tych formacji trwała od eurowyborów z 2004, została oficjalnie zakończona w 2008.

W 2009 Nowy Sojusz Flamandzki (podobnie jak pięć lat wcześniej) wprowadził jednego swojego przedstawiciela do Parlamentu Europejskiego (Friedę Brepoels). W tym samym roku N-VA podjął w Europarlamencie współpracę z Wolnym Sojuszem Europejskim. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2010 partia pod hasłami stopniowej autonomizacji i rozdziału państwa zwyciężyła w Regionie Flamandzkim, uzyskując (w skali kraju) około 17,5% głosów, co przełożyło się na 27 mandatów w Izbie Reprezentantów i 9 w Senacie. Partia nie weszła jednak do koalicji rządowej.

W 2014 sojusz wygrał w Belgii wybory europejskie, wybory do Parlamentu Flamandzkiego, a także ponownie do Izby Reprezentantów, gdzie z wynikiem 20,3% głosów wprowadził 33 posłów. Po kilkumiesięcznych negocjacjach sojusz dołączył do koalicji tworzącej nowy gabinet, na czele którego stanął Charles Michel. W 2018 N-VA, sprzeciwiając się przyjęciu światowego paktu w sprawie migracji, opuścił koalicję rządową. W 2019 partia ponownie zajęła pierwsze miejsce we Flandrii w wyborach europejskich, a także w krajowych (16,0% głosów i 25 miejsc w niższej izbie federalnego parlamentu). W 2024 utrzymało trzyosobową reprezentację w Europarlamencie. Uzyskało również ponownie największą reprezentację w Izbie Reprezentantów (16,7% głosów i 24 mandaty). Pod koniec stycznia 2025 N-VA zawarł porozumienie z MR, LE, Vooruit oraz CD&V w sprawie utworzenia koalicji rządowej na szczeblu federalnym. 3 lutego 2025 przewodniczący partii Bart De Wever objął urząd premiera Belgii.

Przewodniczący 2001–2004: Geert Bourgeois 2004–2025: Bart De Wever 2025: Steven Vandeput (p.o.) od 2025: Valerie Van Peel

Wyniki wyborcze Wybory do Izby Reprezentantów 2003: 3,1% głosów, 1 mandat 2007: 18,5% głosów, 30 mandatów – kartel wyborczy z partią CD&V 2010: 17,4% głosów, 27 mandatów 2014: 20,3% głosów, 33 mandatów 2019: 12,0% głosów, 18 mandatów 2024: 16,7% głosów, 24 mandatów

Wybory do Parlamentu Flamandzkiego 2004: 26,1% głosów, 35 mandatów – kartel wyborczy z partią CD&V 2009: 13,1% głosów, 16 mandatów 2014: 31,9% głosów, 43 mandatów 2019: 24,8% głosów, 35 mandatów 2024: 23,9% głosów, 31 mandatów

Wybory do Parlamentu Europejskiego 2004: 17,4% głosów, 4 mandaty – kartel wyborczy z partią CD&V 2009: 6,1% głosów, 1 mandat 2014: 16,8% głosów, 4 mandaty 2019: 14,2% głosów, 3 mandaty 2024: 14,0% głosów, 3 mandaty

Przypisy

Kategoria:Partie i ugrupowania w Belgii Kategoria:Partie konserwatywne