Karol Jan Łowiński (ur. 24 marca 1871 w Wałczu, zm. 26 lipca 1936 w Krakowie) – polski inżynier mechanik, profesor.
Absolwent Politechniki w Charlottenburgu. Pracował jako inżynier mechanik w hutach w Ostrowcu Świętokrzyskim i Częstochowie.
W latach 1921–1924 był wykładowcą walcownictwa i kuźnictwa na Politechnice Warszawskiej. W 1924 roku został profesorem nadzwyczajnym katedry maszyn górniczych na Akademii Górniczej w Krakowie. Dziekan Wydziału Hutniczego AG w latach 1926–1929 i jego prodziekan w latach 1929–1932.
Prowadził badania nad oporem plastycznym i stygnięciem walcowatych profili. thumb|240px|Grób prof. Karola Łowińskiego Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXXII-zach.-3). Jego imię nosi ulica w Krakowie, w dzielnicy Wzgórza Krzesławickie.
Przypisy
Bibliografia Karol Jan Łowiński na stronie Historia AGH J. Samujło, Karol Łowiński, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, wyd. 1973, s. 446
Kategoria:Absolwenci uczelni w Berlinie Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Wałczu Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim