Powiewiórka (lit. Pavoverė) – wieś, dawniej miasteczko w gminie Podbrodzie rejonu święciańskiego w okręgu wileńskim Litwy. Ma 423 mieszkańców (2001).
Historia Miasteczko należało do dóbr Sorokpol i taką też nazwę nosiło. Przez lata było to dziedzictwo rodziny Soroków. W 1866 roku liczyło 15 domów i 158 mieszkańców, w 1887 roku – 103 mieszkańców.
W drewnianym kościele pw. św. Kazimierza z 1775 roku, wielokrotnie przebudowywanym, w dniu 15 grudnia 1867 ochrzczony został Józef Piłsudski. Wydarzenie to upamiętnia umieszczona w kościele tablica pamiątkowa w języku polskim.
W czasach zaborów miasteczko w gminie Michałowo, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku miało 171 mieszkańców w 15 domach. W 1905 roku liczyła 118 mieszkańców, 244 dziesięcinyГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84.000.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Podbrodzie.
W 1931 w 80 domach zamieszkiwało 203 osób.
Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Podbrodziu. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Podbrodziu.
W 1938 roku wieś należała do gromady Powiewiórka, gminy PodbrodzieRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr. 14, s. 423.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do BSRR, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Powiewiórka w Radzima.org
Kategoria:Miejscowości w rejonie święciańskim