Dyssymulacja lub dysymulacjaW niektórych publikacjach pojęcie występuje pod nazwą dyssymulacja (m.in. Słownik lekarski polsko-angielski, PZWL, 1975; Bogusław Waligóra, Funkcjonowanie człowieka w warunkach izolacji więziennej, Wydawn. Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1974; Marek Matkowski, MMPI – badanie, opracowanie, interpretacja, Pracownia Terapii i Rozwoju Osobowości, 1992). (łac. dissimulatio – udawanie) – pojęcie medyczne będące przeciwieństwem symulacji. W psychologii klinicznej jest to postawa wobec testu psychologicznego przejawiająca się w próbie dostosowania do obowiązujących norm społecznych i ukrycia rzeczywistych bądź wymyślonych zaburzeń.
Występuje m.in. podczas starania się o prawo jazdy, przy okresowych badaniach pracowniczych (gdzie wystąpienie schorzenia może decydować o utracie pracy) oraz u chorych na depresję planujących próbę samobójczą. Chory zaprzecza istnieniu objawów chorobowych mimo ich stwierdzenia w badaniu lekarskim.
Zobacz też zespół Münchhausena
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Diagnostyka i leczenie psychiatryczne Kategoria:Psychologia kliniczna Kategoria:Metodologia psychologii