Lambdopsalis – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny Taeniolabididae obejmujący pojedynczy gatunek L. bulla. Występował w dzisiejszych Chinach Azji w paleocenie. Pochodzi z warstwy ocenianej na górny paleocen w Nao-mugen and Bayn Ulan w Chinach.
Etymologia: lambda „jedenasta litera alfabetu greckiego (Λ)”; ψαλις psalis, ψαλιδος psalidos „para nożyc”.
Ten przystosowany do rycia w glebie rodzaj dostarczył swego czasu najwcześniejszego dowodu na ssacze futro, jednak w 2002, jeszcze wcześniejsza, okazała się dolnokredowa Eomaia. Zbudowany z keratyny włos bardzo rzadko ulega fosylizacji. Prawdopodobnie pojawił się wiele wcześniej, u niebędących jeszcze ssakami terapsydów w triasie lub jeszcze wcześniej. Wniosek ten wyciągnięto na podstawie niewielkich zagłębień w kościach pyska, tworzących prawdopodobnie przestrzeń dla skupień naczyń krwionośnych i nerwów. Podobna cecha występuje u kota. Pozwala mu na używanie swych wibrysów jako narządu zmysłu. Jednakże pewne wyjątkowe chińskie skamieniałości zachowały ssacze futro i do nich właśnie zaliczają się pozostałości opisywanego rodzaju. Chodzi tu o koprolity zawierające niestrawione resztki pokarmowe.
Przypisy
Bibliografia Chow & Qi (1978), "Paleocene mammalian fossils from Nomogen Formation of Inner Mongolia." Vertebrata PalAsiatica 16(2), p.77-85. Kielan-Jaworowska Z. & Hurum J.H. (2001), "Phylogeny and Systematics of multituberculate mammals." Paleontology 44, p.389-429. MESOZOIC MAMMALS; Eucosmodontidae, Microcosmodontidae and Taeniolabidoidea, an Internet directory.
Kategoria:Wieloguzkowce Kategoria:Ssaki paleocenu Kategoria:Wymarłe ssaki Azji